12/05/2026
នយោបាយ «មាត់ប្រកែក ជើងជាន់» របស់ថៃលើបញ្ហា MoU 44៖ តើទីក្រុងបាងកកកំពុងលេងសើចនឹងច្បាប់អន្តរជាតិ ឬចង់បង្ហាញភាពទាល់ច្រករបស់ខ្លួន?
ពិភពលោកកំពុងសម្លឹងមើលដោយការហួសចិត្ត ចំពោះសកម្មភាពដ៏ច្របូកច្របល់នៃនយោបាយការបរទេសរបស់ប្រទេសថៃ។ ក្នុងរយៈពេលមិនដល់មួយសប្តាហ៍ផង ថ្នាក់ដឹកនាំកំពូលរបស់ថៃបានបង្ហាញនូវ «ល្ខោននិយាយកុហក» មួយ ដែលធ្វើឱ្យគេសង្ស័យថា តើរដ្ឋាភិបាលទីក្រុងបាងកកបច្ចុប្បន្ន មានម្ចាស់ការលើពាក្យសម្តីខ្លួនឯងដែរឬទេ? ឬក៏គ្រាន់តែជាការសម្តែងដើម្បីបន្លំភ្នែកសាធារណជន និងកេងចំណេញនយោបាយក្នុងស្រុកប៉ុណ្ណោះ?
សម្តីដូចខ្យល់បក់៖ នាយករដ្ឋមន្ត្រីនិយាយផ្សេង រដ្ឋមន្ត្រីនិយាយផ្សឹង
កាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ លោក អនុទីន ឆានវីរ៉ាកុល បានដើរតួជាអ្នកនយោបាយដែលគោរពច្បាប់អន្តរជាតិយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន ដោយប្រកាសលុប MoU 44 ចោល ហើយអះអាងដោយមោទនភាពថា ថៃនឹងងាកមកដោះស្រាយតាមយន្តការ UNCLOS វិញ។ ប៉ុន្តែ ទឹកខ្មៅមិនទាន់ទាំងស្ងួតផង រដ្ឋមន្ត្រីការបរទេសរបស់ខ្លួន បែរជាចេញមកបដិសេធទាំងងងើលថា «ថៃមិនដែលព្រមទៅ UNCLOS ទេ» ហើយចង់ត្រឡប់មកចរចាទ្វេភាគីជាមួយកម្ពុជាវិញ។
នេះមិនមែនជាការយល់ច្រឡំបច្ចេកទេសទេ តែវាគឺជា «អសមត្ថភាពខាងការទូត» ឬក៏ជា «ល្បិចកិច្ចកល» ដែលចង់អូសបន្លាយពេលវេលា។ ការនិយាយត្រឡប់ត្រឡិនបែបនេះ មិនត្រឹមតែបង្ហាញពីភាពគ្មានវិជ្ជាជីវៈរបស់រដ្ឋាភិបាលថៃប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការមើលងាយដល់ដៃគូចរចា និងច្បាប់សមុទ្រអន្តរជាតិដែលខ្លួនឯងធ្លាប់បានចុះហត្ថលេខាទទួលស្គាល់។
ថៃខ្លាចសច្ចភាពនៃច្បាប់អន្តរជាតិ?
សំណួរដៅចំកណ្តាលចិត្តថៃគឺ តើហេតុអ្វីបានជាថៃខ្លាច UNCLOS? បើខ្លួនអះអាងថាខ្លួនត្រូវ ហេតុអ្វីមិនហ៊ានឈរចំពោះមុខយន្តការអន្តរជាតិដែលខ្លួនឯងទើបតែលើកសរសើរ? ការដែលរដ្ឋមន្ត្រីការបរទេសថៃប្រកាសចង់បាន «ការចរចាទ្វេភាគី» ទាំងដែលទើបតែលុបចោលយន្តការចរចាចាស់ (MoU 44) គឺជាសញ្ញានៃការចង់បានការចរចាបែប «បង្ខិតបង្ខំ» ឬចង់ប្រើឥទ្ធិពលប្រទេសធំសង្កត់ប្រទេសតូចតាមចិត្តចង់។
ការចង់ចរចាទ្វេភាគី ក្នុងខណៈពេលដែលខ្លួនឯងទើបតែបំផ្លាញមូលដ្ឋាននៃការទុកចិត្ត (Trust) គឺជាទង្វើដែលគ្មានការទទួលខុសត្រូវបំផុត។ វាដូចជាមនុស្សដែលសុំលែងលះគេហើយ ប៉ុន្តែនៅតែចង់តាមមករំខានក្នុងផ្ទះគេដដែល។
កម្ពុជាមិនមែនជាកូនក្មេងជញ្ជក់ម្រាមដៃឡើយ
ថៃត្រូវដឹងថា កម្ពុជាបានដើរមកដល់យុគសម័យដែលរឹងមាំទាំងច្បាប់ និងស្មារតីជាតិនិយម។ ការដែលកម្ពុជាប្រកាសយកយន្តការ UNCLOS មកដោះស្រាយ គឺជាជំហរដ៏ត្រឹមត្រូវ យុត្តិធម៌ និងមានលក្ខណៈវិទ្យាសាស្ត្របំផុត។ បើថៃចង់លេងល្បិច «ទឹកឃ្មុំមានពិស» ឬប្រើនយោបាយ «ចាក់អង្ករយកអង្កាម» បែបនេះទៀត ថៃនឹងក្លាយជាប្រទេសដែលឯកោលើឆាកអន្តរជាតិ ដោយសារតែភាពមន្ទិលសង្ស័យលើសុពលភាពនៃពាក្យសន្យារបស់ខ្លួន។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន នយោបាយថៃលើបញ្ហា MoU 44 នៅពេលនេះ ប្រៀបដូចជាទូកដែលគ្មានចង្កូត វិលវល់តាមខ្យល់បក់នៃក្រុមជាតិនិយមជ្រុលនិយមក្នុងស្រុក។ បើថ្នាក់ដឹកនាំថៃនៅតែបន្តសម្តី «ព្រឹកផ្សេង ល្ងាចផ្សឹង» បែបនេះ វាមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យខាតបង់ប្រយោជន៍របស់ប្រជាជនទាំងពីរប្រទេសប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវានឹងធ្វើឱ្យតម្លៃនៃពាក្យស្លោក «ប្រទេសថៃមហាអំណាចតំបន់» ក្លាយជាការត្លុកសើចចំអកសម្រាប់ពិភពលោកតែប៉ុណ្ណោះ។
ឈប់លេងល្បិច កុំធ្វើចរិត «ដូចសត្វធាតុ» ដែលមិនស្គាល់ពាក្យសន្យា ហើយចូលមកអង្គុយតុចរចាដោយតម្លាភាព បើពិតជាចង់សន្តិភាព និងការអភិវឌ្ឍពិតប្រាកដមែន!
