مرکز پژوهشی میراث مکتوب در سال 1372 به قصد حمایت از کوشش های محققان و مصححان و احیا و انتشار مهمترین آثار مکتوب فرهنگ و تمدن اسلامی و ایرانی با نام «دفتر نشر میراث مکتوب» با کمک وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آغاز به كار كرد. پس از یک دهه فعالیت، نخست به «مرکز نشر میراث مکتوب» و سپس در سال 1384 با دریافت مجوز سه گروه پژوهشی از وزارت علوم، به «مرکز پژوهشی میراث مکتوب» تغییر نام داد.
گروههای پژوهشی مرکز
عبارتند از: گروه متن شناسی، گروه تصحیح متون و گروه نسخه شناسی و فهرست نویسی.
به طور خلاصه، دستاورد 19 سال تلاش این مرکز برای معرفی فرهنگ و تمدن ایران اسلامی اين است:
- تصحیح و پژوهش و انتشار 240 عنوان کتاب (در بیش از 270 مجلّد)
-چاپ و انتشار 49 شماره دوفصلنامۀ علمی - ترویجی آینه میراث
-چاپ و انتشار 25 شماره ضمیمۀ آینۀ میراث
- چاپ و انتشار 49 شماره دوماهنامۀ گزارش میراث
- چاپ و انتشار111 عنوان از مجموعه كارنامه دانشوران ايران و اسلام (بازنويسي متون كهن براي جوانان و نوجوانان)
- برگزاری 86 نشست و مجلس علمی نقد و بررسی کتاب هاي ميراث مكتوب
- برپایی و مشاركت در برگزاري بيش از 25 همایش و کنفرانس علمی بین المللی از جمله همایش «علامه اقبال لاهوری»، «بزرگداشت عبدالباقی گولپینارلی»، «امام علی(ع )و میراث» «میراث علمی - فلسفی خواجه نصیرالدین طوسی», «بزرگداشت زنده یاد استاد ایرج افشار» و « عرفات العاشقین و جایگاه آن در تذکره نویسی فارسی»
