05/04/2026
📌জোৰায়া আছিল নেদাৰলেণ্ডৰ ওল্ডেনজাল (Oldenzaal) চহৰৰ এগৰাকী ২৯ বছৰীয়া যুৱতী। বাহিৰৰ পৰা চালে তেওঁৰ জীৱনটো স্বাভাৱিক যেন লাগিছিল— তেওঁ এজন মৰমীয়াল সংগী আৰু দুটা মেকুৰীৰ সৈতে এটা ঘৰত বাস কৰিছিল। কিন্তু শৈশৱৰ পৰাই তেওঁ গুৰুতৰ মানসিক সমস্যাৰ সৈতে যুঁজি আছিল। তেওঁৰ মূল সমস্যাবোৰ আছিল:
দীৰ্ঘদিনীয়া হতাশা (Chronic Depression) আৰু উদ্বেগ (Anxiety)
অটিজম (Autism)
বৰ্ডাৰলাইন পাৰ্চনেলিটি ডিচঅৰ্ডাৰ (BPD)
সিদ্ধান্তৰ কাৰণ
বছৰ বছৰ ধৰি জোৰায়াই সম্ভৱপৰ সকলো চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ নিৰন্তৰ থেরাপী, বিভিন্ন ঔষধ আৰু ৩০ বাৰতকৈও অধিক ইলেক্ট্ৰ’কনভালচিভ থেৰাপী (ECT) লৈছিল।
তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ মুহূৰ্তটো তেতিয়া আহিছিল, যেতিয়া তেওঁৰ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞগৰাকীয়ে কৈছিল:
"আমি তোমাৰ বাবে আৰু একো কৰিব নোৱাৰো। পৰিস্থিতি কেতিয়াও ইয়াতকৈ উন্নত নহয়।"
এই কথাই জোৰায়াক বুজাই দিছিল যে তেওঁৰ যন্ত্ৰণাৰ কোনো শেষ নাই। ডাচ (Dutch) আইন অনুসৰি, যদি এজন ব্যক্তিৰ কষ্ট "অসহনীয়" হয় আৰু তাৰ "উন্নতিৰ কোনো সম্ভাৱনা" নাথাকে, তেন্তে ইচ্ছামৃত্যু বৈধ।
ভাৰতৰ হৰিশ ৰাণাৰ গোচৰটো আছিল নিষ্ক্ৰিয় ইচ্ছামৃত্যুৰ (যন্ত্ৰৰ সহায়ত জীয়াই থকা এজন ব্যক্তিক মুক্তি দিয়া), কিন্তু জোৰায়াৰ গোচৰটো আছিল সক্ৰিয় ইচ্ছামৃত্যুৰ।
lমানসিক ৰোগৰ ক্ষেত্ৰত কঠোৰ নিয়ম থকাৰ বাবে তেওঁৰ আবেদন প্ৰক্ৰিয়াটো সম্পূৰ্ণ হ'বলৈ প্ৰায় চাৰে তিনি বছৰ সময় লাগিছিল।
অনুমোদন: একাধিক স্বতন্ত্ৰ চিকিৎসকে তেওঁক পৰীক্ষা কৰিছিল যাতে নিশ্চিত কৰিব পৰা যায় যে তেওঁ নিজৰ সিদ্ধান্ত ল'বলৈ মানসিকভাৱে সক্ষম আৰু তেওঁৰ চিকিৎসাৰ সকলো পথ সঁচাকৈয়ে বন্ধ হৈ পৰিছে।
জোৰায়াই তেওঁৰ সিদ্ধান্তৰ বিষয়ে মুকলিকৈ কৈছিল যাতে মানসিক স্বাস্থ্যক লৈ মানুহৰ ধাৰণা সলনি হয়। ২০২৪ চনৰ ২২ মে’ত নিজৰ ঘৰতে তেওঁৰ মৃত্যুৰ দিন ধাৰ্য কৰা হৈছিল। তেওঁৰ ইচ্ছা অনুসৰি:
১/ তেওঁ লিভিং ৰূমৰ চোফাত বহিছিল।
২/ কোনো সংগীত বজোৱা হোৱা নাছিল।
৩/ তেওঁৰ সংগী গোটেই সময়ছোৱা তেওঁৰ ওচৰত আছিল।
৪/ এজন চিকিৎসকে প্ৰথমে তেওঁক টোপনিৰ বেজী দিছিল আৰু তাৰ পিছত হৃদযন্ত্ৰ বন্ধ কৰিবলৈ দৰব প্ৰয়োগ কৰিছিল।
বিশ্বজুৰি বিতৰ্ক
তেওঁৰ কাহিনীয়ে কেইবাটাও কাৰণত বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছিল:
বয়স আৰু শাৰীৰিক স্বাস্থ্য: সমালোচকসকলে যুক্তি দিছিল যে মাত্ৰ ২৯ বছৰ বয়সত আশা এৰি দিয়া উচিত নহয়। মানসিক কষ্টৰ বাবে মৃত্যুক আঁকোৱালি লোৱাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।
প্ৰত্যাহ্বান: জোৰায়াই এই সমালোচনাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই কৈছিল, "মানুহে ভাবে যে মানসিকভাৱে অসুস্থ হ’লে এজন মানুহে সঠিক সিদ্ধান্ত ল’ব নোৱাৰে, যিটো অপমানজনক।"
য’ত হৰিশ ৰাণাৰ গোচৰে যন্ত্ৰৰ সহায়ত জীয়াই থকা দেহৰ মৰ্যাদাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল, জোৰায়া টেৰ বিকৰ কাহিনীয়ে মানসিক যন্ত্ৰণাৰ সীমা আৰু এজন ব্যক্তিৰ নিজৰ জীৱনৰ ওপৰত থকা অধিকাৰৰ বিষয়ে সমগ্ৰ বিশ্বক চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছিল।
