26/09/2026
వనతార, అనంత్ అంబానీపై ఒక అభిప్రాయం
వనతార ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద జంతు సంరక్షణ కేంద్రాల్లో ఒకటిగా చెప్పబడుతోంది. అయితే దీనిపై వివాదాలు కూడా ఉన్నాయి. ఇది నిజమైన జంతు సంరక్షణ కేంద్రం కాదని, ఒక ప్రైవేట్ జూ పార్క్‌లా వ్యవహరిస్తోందని కొందరు విమర్శిస్తున్నారు.
ఏది ఏమైనా, వనతారలో లక్షన్నర వరకు వివిధ రకాల జంతువులు సురక్షితంగా ఉన్నాయని చెబుతున్నారు. వాటికి నాణ్యమైన ఆహారం, అత్యాధునిక వైద్య సదుపాయాలు, నిరంతరం వైద్యుల పర్యవేక్షణ వంటి సౌకర్యాలు కల్పిస్తున్నారని సమాచారం. వేలాది జంతువుల సంరక్షణ కోసం ఇంత భారీ స్థాయిలో మౌలిక వసతులు ఏర్పాటు చేయడం మాత్రం ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రయత్నమే.
ప్రపంచంలోని అత్యంత సంపన్నులు కూడా సాధారణంగా చేపట్టని స్థాయిలో ఇలాంటి జంతు సంక్షేమ కార్యక్రమాన్ని అనంత్ అంబానీ ముందుకు తీసుకెళ్తుండటం అభినందించదగ్గ విషయంగా చెప్పుకోవచ్చు. దాదాపు 3,500 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో ఈ భారీ సదుపాయం ఏర్పాటైందని చెబుతున్నారు.
జంతు సంరక్షణలో ఆయన చేస్తున్న ఈ విస్తృత స్థాయి కార్యక్రమాన్ని, అలాగే ఆ ఫిలాంత్రఫిక్ ఆలోచనా విధానాన్ని ఒక living case studyగా పరిగణించారో ఏమో—ఇంగ్లాండ్‌లోని న్యూకాజిల్ యూనివర్సిటీ అనంత్ అంబానీని **“Professor of Practice in Sustainability”**గా నియమించుకోవడం ఇప్పుడు చర్చనీయాంశంగా మారింది.
అనంత్ అంబానీకి చిన్నతనం నుంచే జంతువులంటే ఎంతో ప్రేమ ఉండేదని ఆయన గురించి వచ్చిన అనేక కథనాలు చెబుతున్నాయి. తన తాతగారితో కలిసి తిరిగే సమయంలోనే అనేక జంతువులను ఇంటికి తీసుకువచ్చి వాటిని సంరక్షించేవారని చెబుతారు. ఆ ఆసక్తి ఇప్పుడు బృహత్తర స్థాయిలో వనతార రూపంలో కనిపిస్తోంది.
ఇక్కడ జంతువుల కోసం CT స్కాన్, MRI మాత్రమే కాకుండా అత్యాధునిక CT యాంజియోగ్రామ్ వంటి వైద్య సదుపాయాలు కూడా ఉన్నాయని చెబుతున్నారు. ఆహారం విషయంలో ప్రత్యేక శ్రద్ధ, జంతువులు ఆడుకోవడానికి అవసరమైన బొమ్మలు, వాటి జాతి మరియు స్వభావానికి అనుగుణంగా ప్రత్యేక వసతి, నిరంతరం వైద్యుల పర్యవేక్షణ—ఇలా అనేక సదుపాయాలను ఏర్పాటు చేసినట్లు సమాచారం.
ప్రకృతి సమతుల్యత, జంతు సంక్షేమం వంటి అంశాలపై ఇంత పెద్ద స్థాయిలో పనిచేస్తున్న వ్యక్తిని ఒక యూనివర్సిటీ Professor of Practice in Sustainabilityగా నియమించుకోవడంలో ఆశ్చర్యపడాల్సిన అవసరం లేదని చెప్పేవారూ ఉన్నారు. అయితే ఈ నియామకం వెనుక ఉన్న ప్రమాణాలు, విశ్వవిద్యాలయం పరిగణనలోకి తీసుకున్న అంశాలు కూడా చర్చించాల్సిన విషయాలే.
అ
యితే మరోవైపు, బ్రిటిష్ విద్యా వ్యవస్థపై కూడా కొన్ని ఆసక్తికరమైన ప్రశ్నలు ఉత్పన్నమవుతున్నాయి. సంపన్న కుటుంబాలకు చెందినవారికి, రాజకీయ కుటుంబాల వారసులకు ప్రత్యేక అవకాశాలు కల్పించే సంప్రదాయాలు బ్రిటన్‌లో కొత్తేమీ కావన్న విమర్శలు చాలాకాలంగా ఉన్నాయి. యూనివర్సిటీల్లోని కొన్ని గౌరవ హోదాలు, honorary లేదా practice-based పదవులు సాధారణ అకడమిక్ ప్రొఫెసర్ పదవులతో సమానమైనవేనా అనే ప్రశ్న కూడా ఇక్కడ తలెత్తుతుంది.
ఇలాంటి సందర్భాల్లో మన దేశంలోనే ప్రకృతి, పర్యావరణం, మానవ సంక్షేమం కోసం అసాధారణంగా పనిచేసిన అనేక మంది గురించి మనం ఎంతవరకు గుర్తిస్తున్నామనే ప్రశ్న మరింత ముఖ్యమైనది.
అస్సాంలో తన జీవితాన్ని అంకితం చేసి భారీ స్థాయిలో అడవిని సృష్టించిన జాదవ్ పాయెంగ్ వంటి వ్యక్తులు ఉన్నారు. అలాగే తన గ్రామానికి రహదారి కోసం ప్రభుత్వంపై ఆధారపడకుండా స్వయంగా కొండను తవ్వి మార్గం నిర్మించిన దశరథ్ మాంఝీ ఉన్నారు.
నీటి వనరుల పరిరక్షణ, చెట్ల పెంపకం, పర్యావరణ సంరక్షణ కోసం నిరంతరం పనిచేసిన సూర్యాపేటకు చెందిన దుశ్చర్ల సత్యనారాయణ వంటి వ్యక్తులు కూడా ఉన్నారు. ఇలాంటి సేవలు చేస్తున్న వ్యక్తులు మాత్రం తరచుగా పెద్దగా గుర్తింపుకు నోచుకోరు.
అందుకే చివరికి ఒక ప్రశ్న మాత్రం మిగులుతుంది—
మనుషుల కోసం, ప్రకృతి కోసం, సమాజం కోసం జీవితాన్ని అంకితం చేసిన వారిని గుర్తించడంలో మనం ఎందుకు వెనుకబడుతున్నాం?
ఏదైనా చేయాలనుకుంటే జంతువుల కోసం చేయాలేమో... మనుషులకు కృతజ్ఞత అనేది ఉండదు కదా!
