Open Arms - Hoop voor Hongarije

Open Arms - Hoop voor Hongarije Wij zijn Hanno & Rhodé Tramper. Sinds juni 2022 wonen en werken wij met ons gezin in Hongarije. www.familietramper.nl

Weer een mooie week gehad! 🌞Met aan het begin van de week een bijzondere vrouwenochtend. Doordat het nog zulk warm weer ...
02/10/2026

Weer een mooie week gehad! 🌞

Met aan het begin van de week een bijzondere vrouwenochtend. Doordat het nog zulk warm weer is, kon dat weer lekker buiten. De vrouwen gaven weer aan dat ze het zo fijn vinden dat we dit organiseren. En ons geeft het ook energie.

Woensdag organiseerden we weer een kerkdienst. Hanno speelde gitaar, Lydia speelde op de piano en Rhodé zong en stond bij de beamer. Soms verloopt dat niet vlekkeloos, maar altijd blijven lachen. 😅

Hanno sprak over de wapenrusting, Lea nam de tieners mee en de kinderen onder de 10 gingen aan de slag met luchtdrogende klei met glitters. Ze vonden het superleuk.

Vandaag is altijd zo’n dag dat we dingen afronden waar we deze week niet aan toe kwamen of al aan begonnen waren, maar niet af konden maken. Hanno heeft bedden in elkaar gezet, die brengt hij zo nog weg, en ook nog een aantal voedselpakketten.

Bijna weekend, mensen. Voor iedereen een mooi weekend gewenst! ♥️

Vandaag is het zo ver. Rhode mag 32 kaarsjes uitblazen! Dus Rhode: ik zet je even in het zonnetje hier:) Het is ook de e...
26/09/2026

Vandaag is het zo ver. Rhode mag 32 kaarsjes uitblazen! Dus Rhode: ik zet je even in het zonnetje hier:)

Het is ook de enige keer per jaar dat ik wat post op Facebook, de rest doe jij altijd, niet alleen omdat ik het niet leuk vind, maar vooral omdat jij zo vol passie over alle dingen in Hongarije kan schrijven.

Lieve Rhode, 32 jaar geleden werd je geboren in Zeeland, en dat Zeeuwse ben je nooit kwijtgeraakt, zelfs niet toen je in Zeist woonde of je 1 van je wereldreizen maakte.

Je bent de spil in ons gezin, de creatieve, betrokken en liefste, beste moeder en pleegmoeder die Virág, Vaní, Stan, Fleur en Maud zich kunnen wensen,

Al 11 jaar zijn we getrouwd, en nog geen dag met jou is saai geweest. Elke dag die we samen hebben is een zegen!
Ik dank God dagelijks voor je!

Hele fijne verjaardag!!

~ Week update ~Na een zomer vol zomeractiviteiten, zoals bijvoorbeeld de grote kindermiddagen met 40+ kinderen in de tui...
26/09/2026

~ Week update ~

Na een zomer vol zomeractiviteiten, zoals bijvoorbeeld de grote kindermiddagen met 40+ kinderen in de tuin bij ons, gaan we nu over op het ‘winterwerk’. Deze week stonden er meerdere dingen op de planning: een kindermiddag en een tieneravond in de huizen van Lydia en Inge. 🌿

In plaats van 40 kinderen zijn de groepen kleiner, waardoor we echt persoonlijke aandacht aan ieder kind kunnen geven. ❤️

Er werden spelletjes gespeeld, armbandjes gemaakt en er werd creatief gewerkt met strijkkralen. Ook mochten de kinderen muffins bakken, iets wat ze geweldig vonden! Met een gezellig muziekje op de achtergrond zeggen wij: laat de herfst en winter maar komen op deze manier! 🍂

Zo mooi om hen te zien genieten van zoiets kleins. Terwijl de muffins in de oven staan, lezen we het verhaal over de schepping. 📖

De gebakken cupcakes gaan natuurlijk mee naar huis. Zo nemen ze een stukje van deze fijne middag mee naar huis! 🧁

Bij de tieners is de groep een stuk groter, waardoor het volle bak is in het huisje van Lydia. (Niet iedereen wil of mag op de foto.) 👥

Al tijdens het ophalen zit de sfeer er meteen goed in. Alle tieners zijn uitgelaten. Ze voelen zich speciaal omdat ze ’s avonds worden opgehaald en het echt alleen voor tieners is. 🥳

Muziek, mooie gesprekken, lol maken en hardop leren bidden. 🙏

Dankbaar dat Lydia, Inge en Dorina zich zo inzetten voor deze prachtige kleine én grote kinderen! 💛

Verder werden er ook nog allerlei spullen uitgedeeld en rondgebracht. Poedermelk, luiers, maar ook bedden en matrassen. Het raakt je als je ziet hoe weinig sommige mensen hebben. 🥺

De grote werkbus staat bij de garage, dus waren we creatief en vervoerden we alles met een gewone auto. Touw eromheen en gaan met die banaan! 😄

Virág 13 jaar! 🎂🎈🎁🎊Gisteren kwam ik er niet meer aan toe om iets te plaatsen.Die dag kwam er namelijk een gezin uit Nede...
19/09/2026

Virág 13 jaar! 🎂🎈🎁🎊

Gisteren kwam ik er niet meer aan toe om iets te plaatsen.
Die dag kwam er namelijk een gezin uit Nederland op bezoek en meteen uit school kwam er een groep kinderen mee om het tienerfeestje te vieren.

We begonnen met cadeautjes en de taart. Wederom een prachtige, maar ook heerlijke taart. (Ook belangrijk! 😉) 🎂

Verkleedkleren zijn leuk voor alle leeftijden, dus al snel graaide iedereen tussen de grote stapel verkleedkleren.

Even later vertrokken ze, op zoek naar de schat met maar één aanwijzing. 🗝️ Uiteindelijk lukte het hun, met een klein beetje extra hulp, om de schat te vinden. En die zat vol lekkers én opdrachten!

Ze hadden de grootste lol en kwamen twee uur later weer terug om allemaal hun eigen pizza te beleggen. Er kwamen nog extra kinderen aangelopen die ook bleven eten. Daarna werd er rond het vuur gedanst en brachten we iedereen weer naar huis. 🔥

Ik sluit af met Virág haar woorden:

“Dit was mijn allerleukste verjaardag ooit.” ❤️

Nou meid, daar doen we het voor! Je bent een topper en we zijn heel trots op hoe je alles doet. ♥️

Chaos in de tuin, liefde aan tafel ❤️Kenmerkend voor ons leven hier is dat altijd alles tegelijkertijd lijkt te gebeuren...
17/09/2026

Chaos in de tuin, liefde aan tafel ❤️

Kenmerkend voor ons leven hier is dat altijd alles tegelijkertijd lijkt te gebeuren. 😅

Er gebeurt altijd iets. Altijd onverwachte dingen en daar valt niet tegenop te plannen. We houden er wel altijd rekening mee, maar wat we gisteren weer allemaal meemaakten, is toch wel weer de moeite waard om opgeschreven te worden. 🙈

Ik denk niet dat er ergens kerkdiensten/samenkomsten worden georganiseerd die chaotischer verlopen dan bij ons in de tuin. 😂

Het ophalen en brengen van de mensen is al een expeditie op zich. De mensen die kunnen lopen omdat de afstand klein is, komen lopend naar ons toe, maar de rest halen we op. De wegen zijn uitdagend en er is altijd een chronisch tekort aan ruimte in alle auto’s en busjes. 🚐

Toen we begonnen met zingen, kwam Lydia naar me toe: “Er staat iemand van de post bij het hek voor je. Ik moest daar zelf voor tekenen.” Ik was nog niet half terug of er waren meerdere kinderen ziek die óf een pilletje wilden óf er was een vrouw die naar huis moest worden gebracht. 😵‍💫

We droegen twee prachtige babymeisjes op, van wie het ene meisje nog maar een paar dagen oud was. Hanno had haar twee uur ervoor opgehaald uit het ziekenhuis en ze kwam nota bene naar de samenkomst gelopen. (Powervrouw!) 💪

Veel is gewoon amper uit te leggen, omdat je het moet meemaken. De sfeer is trouwens altijd heel bijzonder. Bijzonder mooi. ❤️

Toen de kinderen onder de 10 bezig waren met het kinderprogramma, de tieners in een andere hoek van de tuin in gesprek waren met Dorina en de volwassenen bleven luisteren naar Tamás die sprak over Jozef, gebeurde er weer wat. 👀

De ANWB stond voor het hek met een hele grote vrachtwagen met oplegger te toeteren. Lydia kwam aangesneld, want haar auto was kapotgegaan en die zou hij meenemen en afzetten bij de garage. 🚛

Ondertussen rook je dat de kookploeg ook druk bezig was. Curvers vol met Lángos beslag, emmers vol met kaas en pannen met bruine bonen- en tomatensoep stonden te pruttelen en klaar om een menigte mee te voeden. 🍲
(Er stond werkelijk niets meer in mijn keuken na deze plundering)

De auto was intussen opgetakeld om even later weer eraf gehaald te worden. Wat??? Er was namelijk nergens plek in de garage. 🤷‍♀️

Veel mensen die de samenkomst bezoeken, hebben thuis honden. Vaak straathonden die blijven plakken. Ik weet dat iedereen Jezus nodig heeft, maar dat ook alle straathonden van meerdere gezinnen meelopen naar de samenkomst, gaat zelfs mij te ver. Maar het gebeurt. 🐕😂

Die honden gingen met elkaar in gevecht en doken toen op onze kippen en vraten er drie op. Geen grap.
Met stokken werden ze weggejaagd en iedereen ging weer verder waar ze mee bezig waren. 🐔💨

Je denkt na dit lezen vast: hoe kun je hier van genieten? Hoe kun je hiermee door willen gaan? 🤔

Hierom:

De impact van deze middag/avonden is enorm groot. Het voelt alsof je samen met een hele grote familie in de tuin op een warme zomeravond aan het genieten bent. Overal spelende kinderen en er wordt samen gegeten. En misschien klinkt dat heel simpel, maar juist aan een tafel gebeurt zoveel. Jezus at ook voortdurend met mensen. Niet alleen met mensen die op Hem leken of die alles goed voor elkaar hadden. Hij ging aan tafel met allerlei mensen en juist daar ontstonden ontmoetingen, gesprekken en relaties. 🍽️

Toen iedereen verzadigd was en de laatste gaten gevuld waren met cake, chips en fruitsalade, Lydia’s auto voor de tweede keer was opgetakeld en nu daadwerkelijk was meegenomen, was het tijd om op te ruimen. Iedereen hielp mee en zo kijken we terug op weer een hele geslaagde buitendienst. 🥰

Binnenkort meer over iets heel tofs wat Lydia, Inge en ik (Rhodé) aan het opzetten zijn. Het heeft te maken met een winkeltje... ♥️

Vrouwenkring – eerste ochtend✓Dinsdag organiseerden we iets nieuws… en dat beviel zó goed dat we hier zeker mee door gaa...
10/09/2026

Vrouwenkring – eerste ochtend✓

Dinsdag organiseerden we iets nieuws… en dat beviel zó goed dat we hier zeker mee door gaan! 🎉

Lydia en Inge zijn er natuurlijk ook bij en samen kwamen we op het idee om een vrouwenkring te starten. Even serieus: van het woord vrouwenkring krijg ik spontaan jeuk. Het klinkt niet aantrekkelijk 😅 Maar niets was minder waar!

De dag begon namelijk al behoorlijk avontuurlijk en uiteraard ging niets helemaal zoals gepland. (Dat is vaker het geval in Hongarije. 🇭🇺) Tijdens het ophalen van de dames kwam de auto vast te zitten in het zand. Het ophalen werd een expeditie. 🙈 Daardoor begonnen we een stuk later dan gepland, maar ach… flexibiliteit is ook een deugd. 😉

Eén van de dames had trouwens een héél goede reden om er niet bij te kunnen zijn. Zij was onderweg naar het ziekenhuis om te bevallen! 👶🏾
Maar met de rest van deze groep dames gingen we enthousiast aan de slag. We luisterden naar elkaar en spraken uit wat we mooi aan elkaar vonden, zowel van buiten als van binnen. We baden en zongen samen en daarna gingen we creatief aan de slag. 🎨

Kortom: genoeg ruimte voor diepgang, maar gelukkig ook gewoon voor gezelligheid. ❤️

Ondertussen stond er op een groot speelkleed een bak vol Duplo, waar de kinderen heerlijk in het zonnetje mee speelden. Er waren ook twee mini-baby’tjes mee en daar werd nét niet om gevochten wie ze als eerste mocht vasthouden. 😍🍼

We lunchten samen en werd er heerlijk gekletst. Want wat wil je ook met alleen maar dames bij elkaar? Een gesprek van vijf minuten kan natuurlijk onmogelijk eindigen voordat alle onderwerpen uit de afgelopen drie maanden zijn besproken. 😂☕️

Het doel van deze ochtenden is dat de dames elkaar beter leren kennen, dat er mooie vriendschappen ontstaan en dat we relevante thema’s bespreken die iedere vrouw op haar eigen manier herkent. En last but not least: samen groeien in geloof. Want hoe leef je dat geloof nou eigenlijk uit in de praktijk, midden in alle gewone, mooie, ingewikkelde en soms behoorlijk chaotische dingen van het leven? 🙏❤️

Kortom: een ontzettend waardevolle ochtend gehad. Met mooie gesprekken, gezelligheid, creativiteit, kinderen, baby’s, zand expeditie's en vooral heel veel verbinding. Precies zoals we hoopten… ✨

Lydia, Inge en Dorina: zo blij met jullie aanwezigheid, hulp en nieuwe ideeën. Jullie zijn goud waard! 💛

Ps. Klik op de foto om de hele collage te zien. De onderste foto's zijn anders niet zichtbaar.

Wat een week was dit.De laatste vakantiedag aten we weer zonder borden. Een jaarlijkse traditie waar we allemaal enorm v...
05/09/2026

Wat een week was dit.

De laatste vakantiedag aten we weer zonder borden. Een jaarlijkse traditie waar we allemaal enorm van genieten. 🍩🍿🍕

En toen was de vakantie ineens alweer heel ver weg.

Want…

De wekker die drie maanden lang werkloos was geweest, werd weer ingesteld.

05:40. ⏰

Enorm vroeg.

Daarna was het een uur lang jongleren. Met kinderen, broodtrommels, tassen, schoenen, ontbijt en vooral met de vraag wie er nú weer iets kwijt was. 😅

Stan zit inmiddels ook op de officiële school. En zo had ieder kind deze week zijn eigen uitdagingen en nieuwe belevenissen. En wat waren ze moe toen ze allemaal aan tafel zaten voor het avondeten.

Het gebeurde zelfs dat er twee kinderen naast hun bord in slaap vielen. En tijdens het naar huis rijden gebeurde dat ook al. 💤

Maar wat wil je ook. Stan heeft meteen al Engelse én Duitse lessen en alles is zo anders dan op de preschool. Een mens zou van minder moe worden.

En als je denkt: fijn, ze zitten allemaal op school, dus dan hebben wij eindelijk een beetje rust…

Niets was minder waar.

Dorina was er. Er werden schoolspullen uitgedeeld, gesprekken gevoerd, heel veel luiers en babykleding naar de kinderbescherming gebracht, verjaardagstasjes uitgedeeld en kennisgemaakt met nieuwe gezinnen waarvan de kinderen aansluiten bij de kinderclub. ⛹🏾‍♀️

En woensdag weer een kerkdienst. Zo heerlijk om iedereen weer te zien. Sinds Amerika hadden we meesten niet meer gezien. 🇺🇸

Dus ja. Rust.

Op papier dan.

Daarnaast zijn Lydia en Inge aangekomen en zij blijven een jaar. Wat een heerlijkheid!

Onze kinderen zijn ook dol op haar. Zo ging Vani gisteren na school rechtstreeks naar Lydia. Na het eten kwam ze met een big smile ons huis binnenlopen.

Ze had samen met Lydia een schort genaaid. 🪡

Helemaal trots natuurlijk.

En eerlijk: daar kan geen vrije ochtend tegenop. 😀

Geen woord Frans. Zonder er al te diep over na te denken maken Hanno en ik een profiel aan op Park for Night, nadat we d...
28/08/2026

Geen woord Frans.

Zonder er al te diep over na te denken maken Hanno en ik een profiel aan op Park for Night, nadat we de enthousiaste verhalen hebben aangehoord van twee vriendinnen die in het noordoosten van Hongarije wonen. We zijn nog niet helemaal klaar met invullen, maar besluiten dat later nog te doen. Tot we dat dus compleet vergeten, en een berichtje krijgen. Een Duits stel met dochtertje. Of ze voor 2 nachten mogen komen. Op dat moment zijn er twee gezinnen uit Nederland op werkvakantie. Met de gezinnen en wijzelf erbij zit je al aan 14 kinderen. Tel daar die dag de kinderclubkinderen bij op en je hebt incl. volwassenen ruim 70 mensen in onze tuin lopen. Ja hoor, jullie kunnen komen, typ ik enthousiast terug op haar WhatsApp-bericht. 💌

Ik ben altijd geneigd om me pas druk te maken als de mensen op de stoep staan. Wat heeft het immers voor zin om in de stress te schieten terwijl ze misschien niet eens komen opdagen? Hun verblijf verloopt voorspoedig, het is snoeiheet, dus er wordt gretig gebruikgemaakt van ons zwembad. Niet veel later, als ons profiel nog steeds niet is voltooid, staan er opeens mensen op de stoep zonder bericht vooraf. We komen net terug van Amerika, hebben een megajetlag. (Hallo, 8 uur tijdsverschil.) En zijn daarnaast ook nog ziek geworden. Op zo'n moment heb je geen zin in onbekende gasten. Gewoon überhaupt geen gasten of wie dan ook over de vloer. Dat had ik graag aan ze uit willen leggen, maar....

Het ging zo. ✍🏾

Hanno was 5 minuten ervoor weggereden om mensen op te halen bij het treinstation. De kinderen speelden nog even buiten met water en modder en die waren op z'n zachtst gezegd niet echt representatief toen deze onbekende gasten onverwacht aankwamen. 🐖

De buurvrouw kwam deze mensen al lopende naar ons huis toebrengen omdat ze verdwaald waren. Ik stelde mezelf voor en vroeg waar ze vandaan kwamen. Maar daar stopte het gesprek. Het bleek dat deze mensen geen Engels, Hongaars of Nederlands spreken. Verder dan deze drie talen kom ik niet zonder vertaalapp.

Al snel hoorde ik Stan, die inmiddels ook doorhad dat we met Fransen te maken hadden, “Bonjour!” en “Merci!” roepen. 🥖

De beste vrouw haar telefoon had geen internet en mijn telefoon, hoor ik je denken? Die was kwijt sinds Maud een luisterboek had geluisterd. Waarschijnlijk had ze hem op net zo'n geinig plekje neergelegd als vorige week: in de bak met aardappelen. Ik dacht, zo moeilijk zal het toch niet zijn, communiceren kan toch ook best met handen en voeten. Bij deze mensen werkte het averechts en alle gebaren werden verkeerd opgevat. Op den duur gaf ik het maar op en wenkte hen achter me aan te komen. De man startte de camper en de vrouw volgde mij.

En toen gebeurde het. Alle (!) 5 de kinderen, de één nog modderiger dan Peppa op een regenachtige dag, de ander in alleen een onderbroek. Dit was nog te overkomen tot ik vanuit mijn ooghoek onze twee honden aan zag komen rennen. En geloof het of niet, ook nog 3 kippen. Nog even en het leek of we onderweg waren naar de ark van Noach. De man in de camper trapte hard op zijn rem en keek met verbazing wie en wat er allemaal voor zijn camper liep. De Franse vrouw naast me was intussen een gesprek begonnen waar ik geen woord van begreep en ik zorgde ervoor dat de karavaan in beweging bleef. 🐓🐕

Mocht je je afvragen waar we naar onderweg zijn? Naar de andere kant van onze tuin waar de camper van deze Franse mensen - die niets anders dan Frans spreken - mag staan. Wat je normaal in een paar minuten kan lopen, liepen we nu zeker vijfentwintig minuten over. Uiteindelijk zat de beste man op een haar na vast in het zand, maar toen hij eenmaal op de goede plek in de tuin stond, slaakte ik en mijn karavaan een zucht van verlichting.

Vanessza kwam aangerend (heldin) met mijn telefoon, ik slingerde mijn vertaalapp naar het Frans en typte de verlossende woorden: mijn man komt over een half uur thuis. Hij zal het verder met jullie afhandelen. Ze staken hun duim op. Ik draaide me om, nam alle vieze kinderen mee naar binnen en dook zelf op de bank en hun in de do**he. 🚿

Park for Night. Doen. Echt een aanrader. ⛺

Afgelopen juni woonden we alweer 4 jaar in Hongarije. 🇭🇺En omdat we wel houden van een feestje, vierden we niet alleen d...
27/08/2026

Afgelopen juni woonden we alweer 4 jaar in Hongarije. 🇭🇺

En omdat we wel houden van een feestje, vierden we niet alleen die 4 jaar, maar ook iets anders tofs: onze gezamenlijke gezinsverjaardag! 🎈

We zijn namelijk met z’n zevenen maar liefst 100 jaar oud.
Hanno & Rhodé zijn allebei 31, Virág is 12, Vanessza 11, Stan 7, Fleur 5 en Maud 3. Samen precies 100! 🥂🎂

Een groot feest dus. En tegelijk een mooi moment om eens terug te kijken op de afgelopen vier jaar.

Want als we het zo onder elkaar zetten, is er ontzettend veel gebeurd:

Meer dan 100 kerkdiensten georganiseerd
26 mensen gedoopt
Bijna 80 kinderclubs gehouden
Meer dan 3.000 voedselpakketten uitgedeeld
25 tot 30 gezinnen structureel ondersteund
Twee prachtige Hongaarse pleegdochters mochten we in ons gezin verwelkomen
Minstens 350 vrijwilligers ontvangen die hebben meegeholpen in al het werk
Meer dan 100.000 kilometer gereden voor hulpverlening, bezoeken en activiteiten
Honderden pastorale gesprekken gevoerd
Heel veel Bijbels uitgedeeld en geloofsgesprekken gevoerd
Tientallen huizen leefbaar gemaakt en er mede voor gezorgd dat een aantal kinderen daardoor niet uit huis hoefden te worden geplaatst
Een christelijke gemeenschap opgebouwd in een kwetsbare wijk
Relaties opgebouwd met de overheid, de burgemeester en meerdere hulpinstanties
Samenwerkingen aangegaan met kerken uit Csemó, Szeged en Keckemét.
Vier jaar lang tussen de mensen geleefd, gewerkt en gediend

We vergeten vast nog van alles. Maar achter al deze cijfers zitten vooral heel veel mensen. Namen, gezichten, verhalen, tranen, gebeden, maaltijden, gesprekken, vriendschappen en ontmoetingen.

Als we dit zo onder elkaar zetten, lijkt het misschien een enorme lijst van wat wij allemaal gedaan hebben. Maar zo ervaren wij het helemaal niet.

We willen de eer niet zelf opstrijken.

God heeft iedere dag voor ons gezorgd en in alles voorzien wat wij als gezin nodig hadden. De eer gaat daarom volledig naar Hem. 🙏

Het enige wat wij hebben gedaan, is ons hart en ons huis openstellen. Met open armen en ogen kijken naar wie er op ons pad komt en wie liefde, aandacht of hulp nodig heeft.

En dus gaan we door. Niet omdat we alles kunnen oplossen, maar omdat we geloven dat God ons vraagt om beschikbaar te zijn op de plek waar Hij ons heeft neergezet.

Vier jaar Hongarije.
100 jaar gezin.
Ontzettend veel om dankbaar voor te zijn.

En boven alles: dankbaar voor God, die ons hier heeft gebracht, ons draagt en ons iedere dag opnieuw laat zien waar we nodig zijn.

Iedereen op zijn eigen plek in Zijn Koninkrijk. ❤️

Een terugblik op de afgelopen dagen. 😊Woensdagavond namen Pieter en Lydia ons mee naar een Texas-steakhouse. Wat een bel...
21/08/2026

Een terugblik op de afgelopen dagen. 😊

Woensdagavond namen Pieter en Lydia ons mee naar een Texas-steakhouse. Wat een belevenis. De hele sfeer van dat restaurant. Bij aankomst loop je zo langs de (open) keuken, waar een vitrine vol met steaks aantrekkelijk naar je lacht. Vriendelijk worden we ontvangen en naar een tafel gebracht. Even later komt ze al aan met ons drinken. Niet normaal hoe mijn klein bestelde cola in zo’n enorm glas zit. Formaatje vissenkom. En één derde ijsblokjes. Want drinken zonder ijsklontjes bestaat hier niet. In ieder restaurant vind je ze. IJsklontjesmachines en zelfs bij een tankstation kun je zakken van 5 kilo met ijsklontjes kopen. Wat ook nieuw voor ons is, is dat als je glas bijna leeg is, ze gewoon een nieuwe (vissenkom) naast je glas zetten. Van al die liters cola duik ik al snel de wc in. Op de muur kijkt een vrouw met een lasso in haar hand me vragend aan. Ik hou van deze sfeer. 🤠

Terug aan tafel komt de serveerster aanlopen met een dienblad zo groot als een ronde picknicktafel, met al ons eten erop. Gelukkig ben ik geen vegetariër, want ongelooflijk, wat is dit vlees lekker. De kinderen eten weinig, want die hebben zich al vol gegeten aan het brood wat op tafel stond. 🥩

Donderdagochtend gaan we ontbijten bij een Amish restaurant. De scholen zijn begonnen, iedereen is aan het werk (toch?), dus zal het wel niet druk zijn op een random donderdagochtend. Niets is minder waar. De warme sfeer komt je tegemoet bij binnenkomst. Vrouwen met hun kenmerkende kapjes en eenvoudige jurken komen al aansnellen om ons welkom te heten. We snuffelen wat in het winkeltje naast de kassa en lopen dan naar onze tafel. 🥞

Misschien denk je: wat gaan die vaak uit eten, maar ik daag je uit om eens naar de supermarktprijzen te kijken. Een ware hartverzakking krijg je ervan. Waar wij voedselpakketten kopen voor 25 gezinnen plus een bomvolle winkelkar aan losse boodschappen voor na de kerkdienst, kun je van datzelfde bedrag hier nog geen tros bananen van kopen. Bij wijze van spreken dan. Ik wijk af, terug naar het Amish restaurant. 🛒

Bij het lezen van de menukaart en de heerlijke geuren die uit de keuken komen drijven, beginnen onze magen meteen hard te knorren. 🤤

Pieter waarschuwt ons dat de porties enorm zijn en dat we vooral niet te veel moeten bestellen. We slaan zijn advies in de wind, want er staan zulke heerlijke gerechten op die kaart. 🍳

We eten ons rond en vol en hoera, we hebben ook meteen onze lunch te pakken. En ontbijt de volgende dag? Haha. 😂 De eigenaren van het restaurant wonen er naast en de was wappert vrolijk. Normaal maak ik geen foto van de was van iemand anders naar bij de Amisch maak ik een uitzondering. Ik vind het intrigerende mensen. 👗

Na het koninklijke ontbijt, met de knoop van mijn broek inmiddels open, rijden we door naar de dierentuin. 🦁

De kinderen genieten enorm, het hoogtepunt is de trein die door de hele dierentuin rijdt. Hanno en Pieter besluiten om er even tussenuit te sneaken om te doen wat ze al langer wilden doen. Naar een ranch om te schieten. 🎯
Hoef ik meer uit te leggen en te typen als je de foto van Hanno ziet? 😅

Naast de dierentuin is een speeltuin met een water gedeelde. Geen zwemkleding mee maar dat deert niet. Spetteren doen ze. 💦

Het is al laat geworden als we naar huis rijden. Lydia nodigt ons uit om aan het water te komen eten. Taco in a bag. Klinkt grappig en het smaakte super. We zwemmen tot we de zon in het meer zien zakken. Wat een dag! 🌅

Cím

Csemo

Értesítések

Ha szeretnél elsőként tudomást szerezni Open Arms - Hoop voor Hongarije új bejegyzéseiről és akcióiról, kérjük, engedélyezd, hogy e-mailen keresztül értesítsünk. E-mail címed máshol nem kerül felhasználásra, valamint bármikor leiratkozhatsz levelezési listánkról.

A Szervezet Elérése

Üzenet küldése Open Arms - Hoop voor Hongarije számára:

Parancsikonok

Megosztás