21/06/2026
Σαν ένα παζλ. Θυμώνω όταν δειλιάζω να ξεκινήσω. Όταν όμως φτιάχνω ένα ζευγάρι, θυμάμαι πως έτσι γίνεται η αρχή. Τι είναι 2 κομμάτια μπροστά στα 1000, στα 2000; Είναι μια αρχή, μια ρωγμή, είναι μια προσωπική νίκη. Κι όταν βάλω το τελευταίο κομμάτι, βλέπω πως δεν ήμουν μόνη ποτέ σ’ αυτό. Ήταν μαζί μου εκείνος που δεν μου τα πέταξε, εκείνος που μου άναψε το φως, εκείνος που είδε το κομμάτι που έψαχνα με μανία. Και ξεκίνησε να φτιάχνει το δικό του. Μου αρκεί που δεν είμαι μόνη μου σ’ αυτό, για να κάνω ένα βήμα τη φορά, για να βάλω ένα κομμάτι στο χάος, ελπίζοντας να βγάλει εντέλει νόημα. Μου αρκεί που ξεκίνησα από κάπου. Από την θεατρική παράσταση του Κέντρου ΓΕΝΑΘΛΟΝ «Λύκαινες στο σταυροδρόμι».
