07/11/2025
🔴 ეს წერტილი კონკურსში იღებს მონაწილეობას გთხოვთ ყველას მისი ფოტოს მთავარ გვერდზე მოწონებას და გაზიარებას ❤🙏
მას ძალიან სჭირდება ადამიანების დახმარება და გვერდში დგომა ❤🙏
https://www.facebook.com/share/p/19D8JuXKo6/
გაიცანით კალიკო ❤️
კალიკო ჩემი სახელი არ გეგონოთ, უბრალოდ ყველა ჩემნაირი სამფერა მეტისი ფისო კალიკოა.
პატარა ცინდალი ვარ და ჩემი ბეწვი შერეულია მზისფერ ნარინჯისფერს, შოკოლადს და სიჩუმის ნაცრისფერ ელვარებას.
არ ვიცი, როდის გადავიქეცი ზედმეტ ტვირთად ან ტკივილად, მაგრამ მახსოვს ის ღამე, როცა დედასთან ერთად შუაღამის სიბნელეში უკუნეთ და სველ ადგილას დაგვაგდო უგულო ადამიანმა, რომელიც მანამდე სულ გვეფერებოდა.
მიწა ცივი, თითქოს წებოვანი და მძაფრი სუნით გაჟღენთილი იყო. იქ, სადაც დაგვტოვეს, ბაყაყებიც კი არ ყიყინებდნენ, თითქოს თვითონაც შიშობდნენ იმ ადგილის სიჩუმეს.
დედა ცდილობდა ჩემს ჩახუტებას და გათბობას, მაგრამ სწორედ ამ დროს რაღაც ძალიან-ძალიან მეტკინა. თითქოს რაღაც ბასრს მივეჯახე და თვალში ისეთი მეხი გავარდა, რომ ტკივილისგან შიგნიდან მთლიანი სამყარო დაიფერფლა. მერე ყველაფერი ნისლში გაეხვა: ტკივილი, სიცივე, შიში... მხოლოდ დედის სუნთქვა მესმოდა, წყვეტილი და მღელვარე.
და მერე ხანგრძლივი სიჩუმე…
მოულოდნელი ფეხის ხმა, სინათლე, ხელში აყვანა და თბილ ლოგინში ჩაწვენა.
ვერ ვხვდებოდი რა ხდებოდა. გავინაბე, გავისუსე და ცალი თვალით ვცდილობდი გამერკვია, თუ ვინ იყვნენ ის დეიდები, რომლებმაც გადაგვარჩინეს.
მას შემდეგ თვე გავიდა. ჩემი მარცხენა თვალი ახლა მხოლოდ ტკივილს განიცდის, თურმე თვალის რქოვანა გამხევია და ყოველ დღე ისეთი შეგრძნება მაქვს, თითქოს ბასრი დანით მაჭრიან თვალს. ზოგჯერ ტკივილი იმდენად მძაფრია, რომ საკუთარი გულისცემას ვგრძნობ და ცრემლებს ვერ ვიკავებ.
თუმცა, ალბათ გამიმართლა, რომ ჩემს გვერდით არიან ისინი, ვინც ჩემზე ზრუნავენ და ჩემი თვალის გადარჩენას ცდილობენ. ისე მიფრთხილდებიან თითქოს ფაიფურის ვიყო და როცა ძალიან მტკივა, ჩუმად მეჩურჩულებიან ,,რომ მე ძლიერი ფისუნია ვარ, ულამაზესი გოგო და ცოტაც უნდა გავუძლო” და მე მჯერა.
მჯერა, რადგან მათ თვალებში პირველად დავინახე ნამდვილი: სინათლე, სითბო, სიყვარული და მზრუნველობა. ვიცი რომ არაფერს დამიშავებენ და მალე მეც მიპოვის ჩემი ნამდვილი ,,დედიკო” ან ,,მამიკო”, რომელიც არასოდეს მიმატოვებს ან მიღალატებს.
დიახ, მე კალიკო ფისო ვარ.
კნუტი, რომელიც ვერ მოკლეს.
კნუტი, რომელიც იბრძვის გადარჩენისთვის.
მე ვარ პატარა სიცოცხლე, რომელიც ისევ სუნთქავს და სანამ ერთი თბილი ხელი მაინც მეხება, მე ვიცოცხლებ და გამოვჯანმრთელდები.
წარმატება უსურვეთ და მოიწონეთ მისი ფოტო, რომ გაიმარჯვოს 👑🐾
🎉 გამარჯვებულ ფუმფულიტოს საჩუქრად გადაეცემა:
1 ტომარა საკვები (15 კგ.) და სტერილიზაცია (ან კასტრაცია) 🎁
