15/08/2025
Uda baten asko aspertu nintzen...baina honen ondorioz, orain hainbeste maite ditudan marrazkiak sortu nituen.
Marrazki hauek, izatez, asperduraz hitz egiten dute, inguratzen ninduen sinpletasunari erreparatzen hasi nintzela ikus daiteke, erabilitako elementuek eta objetuek egunen apaltasunaz hitz egiten dute. Holakoak sortzerakoan ez zara kontziente egiten ari zarenaz, zer eta nola marrazten ari zaren, zein kolore edo zein elementu erabiltzen dituzun... Azken finean, askotan marraztea hori da, eskuarekin pentsatzea. Besterik ez.
Une aspergarri hauek beste nunbaitetik ateratzen diote bizitzari etekina. Etekina. -Vaya, "etekina" erabili dut, beste behin...benetan barneratuta dudala produktibismoaren ideia hori.- Baina marrazkia bada beti, edozein bide izanda (oinaren atzamarrarekin harean marraztea, putzu baten urarekin errepidean marraztea, paperezko mantela puskatuz irudikatzea zein taberna bateko servilletan irudikatzea) BETI eskura dagoen erreminta, ni asetzeko prest.
#1 Atrapadedos.
Marrazki honetan ausaz errotulki berdea erabili nuen eta marra hauek elementu sinple zentzugabeak izanda, bi esku marraztu nituen. -Irudimena lantzeko jolasak dira, nahi duzun neurrian garatu ditzazkezun erronkak dira.- Kasu honetan, "atrapadedos"aren irudia atera nuen (ez dakit nondik, ez dut inoiz bat erabili baina subkonszientearen txokoren baten zegoen) eta linea sinple beltz batez bi esku marraztuz. Hori da guztia. Hori bezain sinple. Asperdura bezain sinple.
