20/08/2026
E → ע → ع
Our activist friend David Schutz left us tragically. David was born in Jerusalem 36 years ago, an only child. He was an outstanding swimmer growing up. David joined the Jordan Valley Activists shortly after October 7. He was deeply involved in the activity and participated in Protective Presence in the West Bank, such as Masafer Yatta, where he met his girlfiend, they planned to marry later this year. David received an undergraduate degree at Princeton University US, and continued with law studies at the Hebrew University. He was courageous and opinionated, not hesitating to use his legal knowledge against soldiers and police officers overstepping the law. Many of us witnessed this.
On March 22, a week after the shocking settlers pogrom in Khirbet Humsa, David and two other activists arrived at the scene to provide protective presence. At evening, settlers from the nearby illegal outpost invaded the Palestinian land with their cows, and David tried to stop them. When they snatched his phone, he tried to grab it back, and then received two strong blows to the head with a rifle butt. The police refused to come to the scene.
Shortly thereafter David traveled to the US, where he stayed with relatives. During April, he went to Chicago to visit a childhood friend. On the 3rd night he walked out of the hostel wearing wet suit bottoms and a hoody. But he never came back. His badly decomposed body was found nearly two months later in nearby Lake Michigan.
David's devastated parents decided to bring his remains back to Israel and last week his funeral was held in a small Christian cemetery in Jerusalem. His parents honored the presence and activity of Jordan Valley Activists at the funeral and were very interested in hearing stories about him at the Shivah. They gave honor and respect to their son for his passion and commitment to defend the human rights of Palestinians in the face of extremist settlers. David’s father read with tenderness and appreciation the words of a Palestinian shepherd resident of the Jordan Valley, who expressed deep condolences and described David as a dear friend and family member. We will remember David with affection, sadness, and longing.
---
رحل عنا صديقنا الناشط دافيد شوتز بشكل مأساوي. وُلد دافيد في القدس قبل 36 عامًا، وكان إبنًا وحيدًا. وكان سباحًا بارعًا في صغره. إنضم دافيد إلى نشطاء غور الأردن بعد فترة وجيزة من أحداث 7 أكتوبر. إنخرط ديفيد بعمق في النشاط، وشارك في عمليات الحماية في مناطق الضفة الغربية، لا سيما منطقة مسافر يطا، حيث التقى بامرأة وكانا يخططان للزواج في وقت لاحق من ذلك العام. حصل دافيد على شهادة البكالوريوس من جامعة برينستون الأمريكية، وتابع دراسته في القانون بالجامعة العبرية. كان شجاعًا وصريحًا، ولم يتردد في استخدام معرفته القانونية ضد الجنود ورجال الشرطة الذين يتجاوزون القانون. شهد الكثيرون منا على ذلك.
في 22 آذار، بعد أسبوع من المذبحة المروعة في خربة حمصة، وصل دافيد وناشطان آخران إلى الموقع لتوفير الحماية. وفي المساء، اقتحم مستوطنون من البؤرة الاستيطانية غير الشرعية المجاورة أرضًا فلسطينية مع أبقارهم، وحاول دافيد منعهم. عندما انتزعوا هاتفه، حاول استعادته، فتلقى ضربتين قويتين على رأسه بمؤخرة بندقية. ورفضت الشرطة الحضور إلى مكان الحادث.
بعد ذلك بوقت قصير، سافر دافيد إلى الولايات المتحدة، حيث أقام مع أقاربه. وفي شهر أبريل، ذهب إلى شيكاغو لزيارة صديق طفولته. وفي الليلة الثالثة، خرج من النزل مرتديًا سروال غطس وسترة بغطاء رأس. لكنه لم يعد. عُثر على جثته المتحللة بشدة بعد شهرين تقريبًا في بحيرة ميشيغان القريبة.
قرر والدا دافيد المفجوعان إعادة رفاته إلى إسرائيل، وأُقيمت جنازته الأسبوع الماضي في مقبرة مسيحية صغيرة في القدس. وقد كرّم والداه حضور وعمل نشطاء غور الأردن في الجنازة، وأبديا اهتمامًا كبيرًا بالاستماع إلى قصص عنه خلال فترة الحداد. وقد كرّموا ابنهما تقديرًا لشغفه والتزامه بالدفاع عن حقوق الإنسان للفلسطينيين في مواجهة المستوطنين المتطرفين. وقرأ والد دافيد برقة وتقدير كلمات راعٍ فلسطيني من سكان غور الأردن، الذي عبّر عن تعازيه الحارة ووصف دافيد بأنه صديق عزيز وفرد من العائلة.
سنذكر دافيد بكل المحبة والحزن والشوق.
---
חברנו הפעיל דוד שוץ הלך לעולמו באופן טרגי. דוד נולד בירושלים לפני 36 שנים, בן יחיד. הוא היה שחיין מצטיין בילדותו. דוד הצטרף לפעילי.ות בקעת הירדן זמן קצר לאחר ה-7 באוקטובר. הוא היה מעורב עמוקות בפעילות והשתתף בנוכחות מגינה בגדה המערבית, כמו במסאפר יטא, שם פגש את חברתו, איתה תכננו להתחתן בהמשך השנה. דוד קיבל תואר ראשון באוניברסיטת פרינסטון בארה"ב, והמשיך בלימודי משפטים באוניברסיטה העברית. הוא היה אמיץ ודעתן, ולא היסס להשתמש בידע המשפטי שלו נגד חיילים ושוטרים שעברו על החוק. רבים מאיתנו היו עדים לכך.
ב-22 במרץ, שבוע לאחר הפוגרום המזעזע בח'ירבת חומסה, דוד ושני פעילים נוספים הגיעו למקום לנוכחות מגינה. בערב, מתנחלים מהמאחז הבלתי חוקי הסמוך פלשו לאדמות הפלסטיניות עם פרותיהם, ודוד ניסה לעצור אותם. כשהם חטפו את הטלפון שלו, הוא ניסה לקחת אותו בחזרה, ואז ספג מאחד מהם שתי מכות חזקות לראש מקת הרובה. המשטרה סירבה להגיע למקום.
זמן קצר לאחר מכן נסע דוד לארה"ב, שם שהה אצל קרובי משפחה. במהלך אפריל, הוא נסע לשיקגו לבקר חבר ילדות. בלילה השלישי הוא יצא מהאכסניה לבוש במכנסי חליפת צלילה וקפוצ'ון. אך הוא מעולם לא חזר. גופתו המפורקת קשות נמצאה כמעט חודשיים לאחר מכן באגם מישיגן הסמוך.
הוריו ההרוסים של דוד החליטו להחזיר את שרידיו לישראל ובשבוע שעבר נערכה הלווייתו בבית קברות נוצרי קטן בירושלים. הוריו כיבדו את נוכחותם ופעילותם של פעילי.ות בקעת הירדן בהלוויה והתעניינו מאוד לשמוע סיפורים על דוד בשבעה. הם העניקו כבוד לבנם על תשוקתו ומחויבותו להגן על זכויות האדם של הפלסטינים אל מול מתנחלים קיצוניים. אביו של דוד קרא בהערכה את דבריו של רועה צאן פלסטיני תושב בקעת הירדן, שהביע תנחומים עמוקים ותיאר את דוד כחבר יקר ובן משפחה. נזכור את דוד בחיבה, עצב וגעגוע.
