Πραστειό Αυδήμου - Prastio Avdimou

Το χωριό γνώρισε μεγάλες αυξομειώσεις του πληθυσμού του. Το 1881 οι κάτοικοι του ήταν 124, αυξήθηκαν στους 125 το 1891, στους 182 το 1901, στους 243 το 1911 και στους 298 το 1921. Το 1931 οι κάτοικοι μειώθηκαν στους 277 (189 ελληνοκύπριοι και 75 τουρκοκύπριοι) για να αυξηθούν στους 296 το 1946 (221 ελληνοκύπριοι και 75 τουρκοκύπριοι). Το 1960 οι κάτοικοι αυξήθηκαν στους 342 (227 ελληνοκύπριοι και 115 τουρκοκύπριοι). Το 1973 οι κάτοικοι θα μειωθούν στους 324 (275 ελληνοκύπριοι και 49 τουρκοκύπριοι) Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 οι τουρκοκύπριοι κάτοικοι του Πραστειού εξαναγκάστηκαν από την ηγεσία τους να εγκαταλείψουν το χωριό τους και να μεταφερθούν, μαζί με όλους τους άλλους τουρκοκύπριους των ελεύθερων περιοχών για εγκατάσταση στις κατεχόμενες περιοχές. Η μεταφορά των τουρκοκυπρίων κατοίκων έγινε το 1975. Το 1976 οι κάτοικοι της κοινότητας όλοι οι ελληνοκύπριοι ανέρχονταν στους 266 και μειώθηκα στους 249 το 1982. Στην απογραφή του 2001 οι κάτοικοι μειώθηκαν στους 223.

Το χωριό υπήρχε με την ίδια ονομασία από τα Μεσαιωνικά χρόνια. Βρίσκεται σημειωμένο σε παλαιούς χάρτες ως prastio αλλά και ως prasmo. Αναφορά του χωριού κάνει ο Λεόντιος Μαχαιράς που το αναφέρει ως Πραστειό της Αυδήμου, τοποθεσία όπου έφθασαν οι Μαμελούκοι το 1426. Ωστόσο είναι πιθανό να εννοούσε άλλη παραθαλάσσια τοποθεσία, νότια της Αυδήμου, όπου αποβιβάστηκαν οι εισβολείς, οπότε η Αυδήμου θα είχε περισσότερα από ένα πραστειά την τότε εποχή. Εξ άλλου η ονομασία του χωριού παραπέμπει στα Βυζαντινά χρόνια. Μερικοί μελετητές υποστηρίζουν ότι η ονομασία Πραστειό προέρχεται από την γαλλική μεσαιωνική λέξη Prasti που σημαίνει χωράφι. Δηλαδή επρόκειτο για τοπωνύμιο αγροκτημάτων που ανήκαν σε κάποια Φέουδα. Ωστόσο η ονομασία φαίνεται ότι είναι καθαρά ελληνική και μάλιστα των Βυζαντινών χρόνων, προέρχεται από την λέξη προάστειον που σημαίνει οικισμός κοντά στη πόλη (προ του άστυ).

Κατά τα Μεσαιωνικά χρόνια πολλοί μικροί οικισμοί, σε διάφορες περιοχές της Κύπρου ονομάζονταν Πραστειά, υπό την έννοια των μικρών γεωργικών οικισμών κοντά σε μεγάλους οικισμούς που ανήκαν.

Οι Τούρκοι κάτοικοι του χωριού το ονόμαζαν Yuvali, που σημαίνει φωλιά.

Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας το χωριό υπαγόταν διοικητικά στο κατηλλίκι της Αυδήμου. Στην Αυδήμου υπαγόταν το χωριό και κατά τις περιόδους της Φραγκοκρατίας και ίσως και πιο πριν, κατά το Βυζαντινά χρόνια.