21/06/2026
Dün
International Association for Reconciliation Studies (IARS) 2026 Konferansı’nda,
“Kıbrıs’ta Çözüm Öncesi ve Sonrasında Uzlaşmayı Tasarlamak: Sosyal Bir Altyapı Olarak Uzlaşma - Uzun Süreli Siyasal Çözümsüzlük Bağlamında Kuşaklararası Travma, Hakikat Arayışı ve Eğitim” başlıklı bildiriyi sunduk.
Barış inşası ve sivil toplum alanındaki otuz yıllık deneyimimizden, Kayıp Şahıslar Komitesi bünyesinde çatışmadan etkilenen topluluklarla yürüttüğümüz profesyonel çalışmalardan ve yıllardır adanın dört bir yanında diyalog ve uzlaşmayı teşvik etmek amacıyla gerçekleştirdiğimiz belgesel gösterimlerinden edindiğimiz bilgi ve deneyim ışığında, Kıbrıs için çok boyutlu bir uzlaşma altyapısı modeli ortaya koyduk.
Bu model, uzlaşmanın yalnızca siyasi bir anlaşmanın sonucu olarak değil; siyasi anlaşma öncesinde, sırasında ve sonrasında da kurumsal ve katılımcı mekanizmalar aracılığıyla bilinçli bir şekilde tasarlanıp geliştirilebileceğini ve toplumları uzun vadede dönüştürebileceğini ortaya koymaktadır.
Kalıcı barışın yalnızca imzalanan anlaşmalarla değil, önceden inşa edilen uzlaşma altyapısıyla mümkün olabileceğine inanıyoruz ve şu soruyu soruyoruz:
Liderler, böylesine dönüştürücü adımları atmaya ve uzlaşmayı siyasi çözümün bir sonucu olarak değil, çözümün yolunu açan bir toplumsal altyapı olarak görmeye hazır mı?
--------------------------------
Yesterday at International Association for Reconciliation Studies (IARS) 2026, I presented a paper,
"Designing Reconciliation Before and Beyond Settlement in Cyprus: Reconciliation as Social Infrastructure – Intergenerational Trauma, Truth-Seeking, and Education in Contexts of Prolonged Political Non-Settlement."
Drawing on three decades of experience in peacebuilding and civil society, my professional engagement with conflict-affected communities through the Committee on Missing Persons in Cyprus, and years of organising documentary screenings across the island to foster dialogue and reconciliation, I brought together my expertise, experiences, and reflections into a multidimensional model of reconciliation infrastructure for Cyprus.
The model examines how reconciliation can be intentionally designed and nurtured before, during, and beyond political agreements through institutional, educational, relational, and participatory mechanisms that support long-term social transformation.
We believe that sustainable peace is achieved not only through signed agreements, but through reconciliation infrastructures that are intentionally built in advance. This leads us to ask:
Are leaders ready to take such transformative steps and view reconciliation not as an outcome of political settlement, but as the social infrastructure that paves the way for settlement itself?
