Cyprus Epidemiology and Public Health Association

11/10/2026

📅 Coming up...Wednesday 21/10
🕑12.00 CET (13.00 Cyprus time)

Cyprus Epidemiology and Public Health Association is sharing reflections from the Cyprus presidency of the EU Council at a joint lunch session with European Public Health Association - EUPHA

Put it in your diaries!

Welcome! You are invited to join a meeting: Lunch with EUPHA hosted by CyEPHA: EU Presidency – lessons learned. After registering, you will receive a confirmation email about joining the meeting.

11/10/2026

🌿 10 Οκτωβρίου | Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας

Μύθος ή πραγματικότητα;

Πόσες από τις παρακάτω αντιλήψεις εξακολουθούμε να συναντούμε γύρω μας;

❓ Η κατάθλιψη είναι απλώς λύπη.

❓ Όποιος έχει ψυχική δυσκολία είναι αδύναμος.

❓ Τα ψυχικά προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται.

❓ Η ψυχική υγεία δεν αφορά τα παιδιά και τους εφήβους.

❓ Το να μιλάς για τα συναισθήματά σου είναι αδυναμία.

❓ Η ψυχοθεραπεία είναι μόνο για «σοβαρά» προβλήματα.

❓ Άνθρωποι με ψυχικά προβλήματα είναι επικίνδυνοι.

❓ Αν ζητήσεις βοήθεια, θα σε κρίνουν.

💚 Οκτώ διαδεδομένοι μύθοι που αξίζει να καταρρίψουμε!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Ψυχιατρική Νοσηλευτική – Νοσηλευτική Ψυχικής Υγείας με έμφαση στην Κοινοτική Φροντίδα» του Τμήματος Νοσηλευτικής του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου μάς προσκαλούν, μέσα από την αφίσα που δημιούργησαν, να αμφισβητήσουμε στερεότυπα, να καταρρίψουμε μύθους και να συμβάλουμε στην καταπολέμηση του στίγματος.

10/10/2026

Access to counselling or psychological support at work?

Around 20% in Cyprus (if we say we weren't surprised, we'd be lying - not because it is low, but rathee because it is actually higher than what we expected) according to this European Agency for Safety and Health at Work (EU-OSHA) report. .

This is around half the EU average of 40%, leaving Cyprus in the last place among EU countries.

Long way to go on this front!

It is 🧠

According to a 2025 report by European Agency for Safety and Health at Work (EU-OSHA), 40% of respondents in the EU had access to counselling or psychological support at work.

Workers' mental health should be protected. That is why we advocate for:
☑️ Clear boundaries, addressing the “always-on” work culture
☑️ Fair treatment, ensuring workplaces respect workers’ rights without career drawbacks
☑️ Workers’ well-being, supporting physical and mental health and a better work-life balance

Source: OSH Pulse 2025 → link.europa.eu/b3JqGf

10/10/2026

10/10/2026

🌿 10 Οκτωβρίου 2026 | Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας

🎥 «Κι αν δεν φαίνεται, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει».

Με αυτή τη φράση, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Ψυχιατρική Νοσηλευτική – Νοσηλευτική Ψυχικής Υγείας με έμφαση στην Κοινοτική Φροντίδα» του Τμήματος Νοσηλευτικής του Cyprus University of Technology / Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου μάς καλούν, μέσα από το βίντεο που δημιούργησαν, να αναγνωρίσουμε όσα συχνά παραμένουν αόρατα και, κυρίως, να ακούσουμε τις φωνές των ανθρώπων που βιώνουν προβλήματα ψυχικής υγείας.

🗣️ Από τη βιωμένη εμπειρία στην ουσιαστική συμμετοχή

«Οι βιωμένες εμπειρίες ακούγονται: αληθινές φωνές, πραγματική αλλαγή»
(Lived experiences heard: real voices, real change)

Το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Μέρας Ψυχικής Υγείας αναδεικνύει τη σημασία της ουσιαστικής συμμετοχής των ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας στη διαμόρφωση πολιτικών, υπηρεσιών και αποφάσεων που επηρεάζουν τη ζωή τους.

Η βιωμένη εμπειρία αποτελεί πολύτιμη πηγή γνώσης, συμπληρωματική της επιστημονικής έρευνας και της επαγγελματικής εμπειρίας. Η αξιοποίησή της στην εκπαίδευση, στην έρευνα και στον σχεδιασμό υπηρεσιών μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη πιο ανθρωποκεντρικών, συμπεριληπτικών και αποτελεσματικών συστημάτων ψυχικής υγείας.

🔎 Η σημασία της έρευνας στην Κύπρο

Στην Κύπρο, ερευνητικές προσπάθειες έχουν διερευνήσει τις προσωπικές εμπειρίες ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή και στην αίσθηση του εαυτού, καθώς και τις αντιλήψεις τους για τη θεραπεία και τις υπηρεσίες φροντίδας.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία της κατανόησης των προσωπικών αναγκών και της ενσωμάτωσης της οπτικής των ίδιων των ανθρώπων στην ανάπτυξη και βελτίωση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

👏 Μια πρωτοβουλία που αξίζει συγχαρητήρια!

Η Cyprus Epidemiology and Public Health Association συγχαίρει θερμά τους φοιτητές και τις φοιτήτριες για τη δημιουργική και ουσιαστική αυτή πρωτοβουλία, καθώς και την επιστημονική συντονίστρια της δράσης, Δρ Μαρία Καρανικόλα.

🤝 Μια διαχρονική συνεργασία για τη Δημόσια Υγεία

Το Τμήμα Νοσηλευτικής - Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου αποτελεί στενό συνεργάτη και εταίρο της CyEPHA, με πολλούς από τους ακαδημαϊκούς και ερευνητές του να συμμετέχουν ενεργά ως μέλη της Εταιρείας.

Η CyEPHA στηρίζει και αναδεικνύει με χαρά τις πολυάριθμες πρωτοβουλίες που αναπτύσσουν τα τελευταία χρόνια οι φοιτητές, οι φοιτήτριες και οι ακαδημαϊκοί του Τμήματος, μέσα από εκπαιδευτικές δράσεις, παρεμβάσεις στην κοινότητα και εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων Δημόσιας Υγείας, και ειδικότερα στην προαγωγή της Ψυχικής Υγείας.

📍 Ταυτότητα της δράσης

Σχεδιασμός και υλοποίηση: Φοιτητές και φοιτήτριες του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Ψυχιατρική Νοσηλευτική – Νοσηλευτική Ψυχικής Υγείας με έμφαση στην Κοινοτική Φροντίδα», Τμήμα Νοσηλευτικής, Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Επιστημονικός συντονισμός: Δρ Μαρία Καρανικόλα.

09/10/2026

Πανεπιστημιακές κλινικές: Επτά αλλαγές στο νομοσχέδιο. Προς ποια κατεύθυνση; Καλύτερα ή χειρότερα;

Τις τελευταίες ημέρες ακούμε ότι όλοι συμφωνούν πως οι πανεπιστημιακές κλινικές είναι αναγκαίες, ότι καθυστέρησαν πολύ (ισχύει!), ότι ο ασθενής πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο και ότι προτεραιότητα είναι η ποιότητα της κλινικής εκπαίδευσης, της φροντίδας και της έρευνας.

Οι επτά αλλαγές που προτείνονται πριν από την κατ’ άρθρο συζήτηση του νομοσχεδίου είναι οι πιο κάτω:

1. Η διοίκηση παραμένει στα νοσηλευτήρια.

■ Δηλαδή, αυτό ακριβώς που συμβαίνει και σήμερα;, Με τα νοσηλευτήρια να έχουν τη διοικητική ευθύνη και τα πανεπιστήμια να φιλοξενούνται για σκοπούς κλινικής εκπαίδευσης και έρευνας;

■ Τι αλλάζει, λοιπόν, με τη δημιουργία πανεπιστημιακών κλινικών; Η εκπαίδευση και η έρευνα θα αποτελούν απλώς δραστηριότητες που φιλοξενούνται στους χώρους του νοσοκομείου, και όχι οργανικά στοιχεία της λειτουργίας του;

■ Πώς διασφαλίζεται η ουσιαστική συμμετοχή των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων στη διακυβέρνηση, στον στρατηγικό σχεδιασμό και στις αποφάσεις που επηρεάζουν αυτή την κοινή αποστολή;

2. Όχι σε «νοσοκομείο εντός νοσοκομείου».

Απολύτως σωστό! Ακριβώς αυτό πρέπει να αποφύγουμε.Η πανεπιστημιακή κλινική δεν πρέπει να λειτουργεί ως ανεξάρτητη μονάδα μέσα στο νοσοκομείο.

Μόνο που αυτό προϋποθέτει ουσιαστική ενσωμάτωση της ακαδημαϊκής και κλινικής λειτουργίας.

■ Μήπως οι υπόλοιπες προτεινόμενες ρυθμίσεις, αντί να προωθούν αυτή την ενσωμάτωση, ενίσχυουν τον διαχωρισμό τους;

3. Καταμερισμός ευθυνών μεταξύ νοσηλευτηρίου, πανεπιστημίου και ιατρών.

Η σαφήνεια είναι αναγκαία.

■ Όμως, όταν η ακαδημαϊκή ευθύνη αποδίδεται στο πανεπιστήμιο και η κλινική αποκλειστικά στο νοσηλευτήριο, πού συναντώνται θεσμικά οι δύο λειτουργίες;

■ Και η αναφορά στην προσωπική επαγγελματική ευθύνη των ιατρών τι ακριβώς σημαίνει;

■ Μήπως υπονοεί ότι οι πανεπιστημιακοί ιατροί θα ασκούν κλινικό έργο εντός του νοσοκομείου χωρίς να καλύπτονται από το ίδιο πλαίσιο θεσμικής ευθύνης και προστασίας με τους υπόλοιπους ιατρούς του;

4. Υποχρεωτικές συμφωνίες συνεργασίας για στελέχωση, ωράρια, εφημερίες, κόστος, ασφάλιση, έρευνα κ.λπ.

Ναι! Ειναι αναγκαίες οι πρακτικές ρυθμίσεις.

■ Όμως, όταν η σχέση πανεπιστημίου και νοσοκομείου αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως συμφωνία παροχής υπηρεσιών, χρήσης υποδομών και κατανομής κόστους, πόσο απέχουμε από το μοντέλο ενός εξωτερικού συνεργάτη που απλώς δραστηριοποιείται μέσα στο νοσοκομείο;

■ Πως προβλέπεται η κοινή ανάπτυξη εκπαιδευτικών και ερευνητικών υποδομών, η διεπαγγελματική κλινική εκπαίδευση και η συνεργασία μεταξύ διαφορετικών επαγγελμάτων υγείας στην καθημερινή φροντίδα;

5. Κοινά κριτήρια για δημόσια και ιδιωτικά νοσηλευτήρια.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς δεν πρέπει από μόνο του να καθορίζει την ποιότητα της εκπαίδευσης. Όμως, τα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό μιας κλινικής ως πανεπιστημιακής δεν μπορεί να περιορίζονται στη γενική ποιότητα των νοσηλευτικών υπηρεσιών. Αλλά από την Πανεπιστημιακή του αποστολή στην εκπαίδευση, έρευνα και τεκμηριωμένη κλινική πρακτική.

■ Έχουν αποσαφηνιστεί τα ουσιαστικά ακαδημαϊκά πρότυπα που οφείλουν να πληρούν όλες οι πανεπιστημιακές κλινικές;

■ Θα αξιολογείται η εκπαιδευτική επάρκεια, η ερευνητική δραστηριότητα, η τεκμηριωμένη κλινική πρακτική, η διεπαγγελματική συνεργασία; Πόσα και ποια από αυτά;

■ Από ποιό φορέα; Από το ακαδημαϊκό ιδρυμα που θα "φιλοξενείται" στο νοσοκομείο; Από κάποιον εξωτερικό φορέα;

6. Μεταβατικές ρυθμίσεις και πιστοποίηση χωρίς μόνιμες εξαιρέσεις.

■ "Πιστοποίηση"; Από ποιον; Θα υπάρχει Φορέας Πιστοποίησης;

■ Και γιατί η συζήτηση επικεντρώνεται στο καθεστώς των δημοσίων δομών;

■ "Χωρίς μόνιμες εξαιρέσεις"; Τι ακριβώς σημαίνει αυτό στην πράξη;

■ Ότι ένα νοσηλευτήριο θα μπορεί να αποκτήσει αλλά και να χάσει τον χαρακτηρισμό του ως πανεπιστημιακού;

■ Υπό ποιες προϋποθέσεις, με ποια διαδικασία και βάσει ποιων κριτηρίων;

■ Και μετά τι; Μετακινούμε ακαδημαϊκό προσωπικό και φοιτητές, μαζί δομές και διαδικασίες, από το νοσοκομείο που τους "φιλοξενούσε" σε κάποιο άλλο;

7. Ρητή κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ασθενών.

Αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση! Η ενημέρωση, η συναίνεση, η ιδιωτικότητα και το δικαίωμα άρνησης συμμετοχής στην εκπαίδευση ή την έρευνα χωρίς επιπτώσεις στη φροντίδα.

■ Μήπως η προστασία των δικαιωμάτων των ασθενών αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση κάθε νοσηλευτηρίου, πανεπιστημιακού ή μη;

ΤΕΛΙΚΑ.
Τι προκύπτει από τα επτά σημεία;

Τα έξι πρώτα φαίνεται να επικεντρώνονται κυρίως στη διευθέτηση διοικητικών αρμοδιοτήτων, επαγγελματικών και οικονομικών ευθυνών και ζητημάτων συμμετοχής των νοσηλευτηρίων. Το έβδομο αφορά τα δικαιώματα των ασθενών.

Όλα είναι ζητήματα που χρειάζονται ρύθμιση. Κανένα, όμως, δεν αντιμετωπίζει ευθέως το σημαντικότερο ερώτημα:

■ Πώς δημιουργούμε πραγματικά πανεπιστημιακά νοσοκομεία, και όχι απλώς νοσοκομεία στα οποία επιτρέπεται να δραστηριοποιούνται πανεπιστήμια;

Όπως δηλαδή γίνεται τώρα.

■ Τι είναι, τελικά, ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο;

Ένας απλός ορισμός θα ήταν: ένα νοσοκομείο στο οποίο

■ η κλινική πρακτική, η εκπαίδευση και η έρευνα αποτελούν ενιαία, οργανικά συνδεδεμένη αποστολή, και όχι παράλληλες δραστηριότητες υπό διαφορετικές διοικήσεις (κι όμως τα σημεία 1 και 2 το θέτουν υπό αμφισβήτηση).

■ όπου η ακαδημαϊκή και κλινική ευθύνη συνδέονται μέσα από κοινές δομές διακυβέρνησης, σαφείς αλλά αλληλοσυμπληρούμενες αρμοδιότητες και ενιαίο πλαίσιο ποιότητας, ασφάλειας και επαγγελματικής προστασίας (αυτό συγκρούεται τουλάχιστον μερικώς με τα σημεία 3 και 4).

■ όπου ο χαρακτηρισμός «πανεπιστημιακό» δεν εξαρτάται από το ιδιοκτησιακό καθεστώς ή απλώς τη γενική πιστοποίηση ενός νοσηλευτηρίου, αλλά από την τεκμηριωμένη ικανότητά του να επιτελεί την εκπαιδευτική και ερευνητική του αποστολή (τα σημεία 5 και 6 καταπιάνονται περισσότερο με το ιδιοκτησιακό καθεστώς παρά με τα κριτήρια, τον μηχανισμό και το φορέα αξιολόγησης).

■ όπου η προστασία των δικαιωμάτων των ασθενών δεν αποτελεί διακριτό στοιχείο της πανεπιστημιακής λειτουργίας, αφού αυτό αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση κάθε νοσοκομείου, πανεπιστημιακού ή μη (σημείο 7).

Είναι επίσης, και πρωτίστως, ένα νοσοκομείο ...

■ που επενδύει συστηματικά στη συνεχή βελτίωση της ποιότητας, της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της φροντίδας, μέσα από την παραγωγή και αξιοποίηση επιστημονικής γνώσης, την κλινική και εφαρμοσμένη έρευνα, την καινοτομία και την ενσωμάτωση τεκμηριωμένων πρακτικών στην καθημερινή λειτουργία του.

■ που παρέχει υψηλού επιπέδου κλινική εκπαίδευση, προπτυχιακή και μεταπτυχιακή, συνεχή επαγγελματική ανάπτυξη και ευκαιρίες εξειδίκευσης, με κατάλληλες υποδομές, εποπτεία και συστηματική αξιολόγηση.

■ που προάγει τη διεπαγγελματική εκπαίδευση και τη διεπιστημονική κλινική πρακτική όλων των επαγγελμάτων υγείας, όχι μόνο των ιατρών, αναγνωρίζοντας ότι η σύγχρονη φροντίδα απαιτεί επαγγελματίες που μαθαίνουν μαζί, ο ένας από τον άλλο και συνεργάζονται στην πράξη.

■ που αξιολογεί τα αποτελέσματά του, διαχέει τη γνώση και συμβάλλει στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού και στη βελτίωση των υπηρεσιών υγείας, στο ίδιο το Πανεπιστημιακό νοσοκομείο, όπως και αλλού επενδύοντας στη διάχυση της παραγόμενης γνώσης.

Αυτή είναι η ευρύτερη εκπαιδευτική, ερευνητική, κλινική και κοινωνική αποστολή του.

Αναθεωρημένο κείμενο προανήγγειλε ο Νεόφυτος Χαραλαμπίδης – Τι αλλάζει για τη διοίκηση των κλινικών, τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια και τους ασθενείς φορέων

09/10/2026

Εθνικός Συντονιστής Πολιτικής Προστασίας. Μια πολυ σημαντική, και άκρως απαραίτητη, μεταρρύθμιση Υπουργείο Εσωτερικών Κυπριακή Δημοκρατία

Φανταστείτε να υπήρχε και Εθνικός Συντονιστής Δημόσιας Υγείας Υπουργείο Υγείας Κυπριακή Δημοκρατία

Αυτό που καλείται να κάνει ο Εθνικός Συντονιστής Πολιτικής Προστασίας σε περιόδους κρίσεων, δηλαδή τον Συντονισμό όλων εκείνων των υπηρεσιών και τομέων της κρατικής μηχανής που είναι απαραίτητη η συνδρομή τους για τη διασφάλιση της ασφάλειας και υγείας των πολιτών, ένας Εθνικός Συντονιστής Δημόσιας Υγείας θα είχε την ευθύνη και αρμοδιότητα να το κάνει σε καθημερινή βάση για να διασφαλίζει την απαραίτητη διατομεακή συνεργασία στο πλαίσιο της Προστασία και Προαγωγής της Υγείας και Ευεξίας των Πολιτών.

Σε κάποια κράτη, βέβαια, το ρόλο αυτό τον έχει ήδη το Υπουργείο Υγείας (όπως και στη χώρα μας) με διαβαθμίσεις στο βαθμό και επιτυχία του Συντονισμού. Σε αλλά κράτη, υπάρχει ανεξάρτητος φορέας- σε κάποια μπορεί να λέγεται Εθνικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας, σε άλλα Public Health Agency. Το όνομα έχει μικρότερη σημασία, όπως και η οργανωτική δομή. Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι η φιλοσοφία.

Διότι η Δημόσια Υγεία είναι όπως μια συμφωνική ορχήστρα. Και κάθε συμφωνική ορχήστρα χρειάζεται μαέστρο, δηλαδή Συντονιστή.

Μήπως να το σκεφτούμε κάποια στιγμή;

07/10/2026

🔊 Four images, four messages - but ultimately one conversation about how we should think of Public Health.

CyEPHA | Take-away messages from the 12th Public Day Day, organised by Cyprus International Institute for Environmental and Public Health - CII, Cyprus University of Technology / Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου in partnership with Biobank.cy, @Τμήμα Χημείας, Πανεπιστήμιο Κύπρου | University Of Cyprus

All four sketches use the same simple from Disease to Health . But each one looks at that same journey through a different lens and each builds on the one before it.

1️⃣ Prevention is a priority. But we need to keep moving further and towards health.

Moving upstream from early detection towards primary and primordial prevention. And further still: to make the conceptual leap from disease-oriented prevention to health-oriented Health Promotion.

2️⃣ Health might be a continuum but is not equally distributed along it.

People have different starting points, circumstances, resources and barriers. Public Health must change the conditions that make the journey harder for some.

3️⃣ Public Health is a symphonic orchestra and, thus, needs coordinated action across all .

Changing the conditions requires a multi-sectoral approach, far beyond the healthcare system into all other sectors. Health is both an outcome of policies in other sectors (Health IN all Policies), but also as a prerequisite for achieving wider social, economic and development goals (Health FOR all Policies).

4️⃣ Knowing the healthier choice is NOT the same as having a fair opportunity to making it.

And that brings us back to the individual. Health education matters, but information alone is not Health Promotion. We need to inform, yes, BUT we also need to enable and change the conditions in which choices are made. Making the healthy choice, the easy choice for all.

Four sketches of the same continuum. Each adding another question about how far down the continuum we have currently travelled with our policies, and how successfully.

¤ Where are we heading?
¤ Who has the opportunity to get there?
¤ Who needs to act?
¤ And what needs to change?

🔊 One overarching message:

Public Health means moving further upstream, looking beyond disease, beyond individual choice and beyond the healthcare system - towards the conditions that create health and the action needed to change them.

06/10/2026

CyEPHA | Take-away message 4 of 4

12η Ημερίδα Δημόσιας Υγείας | Cyprus International Institute for Environmental and Public Health - CII

Η Αγωγή Υγείας είναι απαραίτητη. Η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η γνώση μπορούν να μας βοηθήσουν να κάνουμε καλύτερες επιλογές. Όμως από μόνες τους δεν είναι αρκετές.

Η Προαγωγή Υγείας δεν κάνει απλώς το #μήνυμα πιο δυνατό. Πηγαίνει πέρα από το μήνυμα: ενδυναμώνει, δημιουργεί υποστηρικτικά περιβάλλοντα, μειώνει εμπόδια και αλλάζει τις συνθήκες μέσα στις οποίες κάνουμε τις επιλογές μας.

Γιατί το «ενημερώθηκες, άρα επίλεξε σωστά» μπορεί πολύ εύκολα να μετατρέψει την πρόληψη σε απόδοση ατομικής ευθύνης, όταν οι επιλογές μας διαμορφώνονται μέσα σε πολύ διαφορετικές κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές #συνθήκες.

Γιατί άλλο να γνωρίζεις ποια είναι η πιο υγιεινή επιλογή και άλλο να έχεις πραγματικές #ευκαιρίες να την κάνεις. Η υγιεινή επιλογή δεν είναι παντα και για όλους η ευκολότερη επιλογή.

Ο βαθμός ευκολίας-δυσκολίας δεν κατανέμεται ίσα σε όλους. Ακόμα κι αν είμαστε ίσοι στην πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, δεν σημαίνει οτι είμαστε ίσοι στην Υγεία.

Ενημερώνουμε. Ενδυναμώνουμε. Αλλάζουμε τις συνθήκες.