11/08/2024
BON VOYAGE to the Light.
With a heavy heart and an unbearable knot in our throat, we say goodbye today to a servant of humanity, kindness, love, and giving. A brother, fellow human being, and fellow traveler, Iosif Diola, whom our Lord chose to take from us so early, at the moment when his dreams of returning to his beloved Kormakitis, for progress, development, and prosperity, were beginning to take shape and bones.
From the first day that the idea of restoring our school and expanding it into a European Cooperation Centre, which would embrace all the communities of Cyprus, was expressed, Joseph was among the first supporters of this effort. With the establishment of the Centre, he did not stay only in ideas, but supported it in practice, responding to every call for donations and help.
Our beloved Joseph, with today's sad farewell, together with the Board of Directors of the Kormakitis Centre for Cooperation, as well as all its friends and supporters, we renew our promise to you: As long as God gives us strength, we will remain faithful to the mission and vision that together we have joined to serve. Your memory will mentally accompany us in the gardens of our Centre, where the wooden forest benches that you arranged will not let your memory dry up.
Rest in peace, brother, in the beloved lands of Kormakitis, and your name will be softly whispered forever by the breeze that will pass through the leaves of the forests of Cyprus, which you loved so much. Bon voyage to the Light.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ στο ΦΩΣ
Με βαριά καρδιά και με έναν αβάσταχτο κόμπο στο λαιμό, αποχαιρετούμε σήμερα έναν υπηρέτη της ανθρωπιάς, της καλοσύνης, της αγάπης και της προσφοράς. Έναν αδελφό, συνάνθρωπο και συνοδοιπόρο, τον Ιωσήφ Η Διόλα, που ο Πλάστης μας προτίμησε να τον πάρει από κοντά μας τόσο νωρίς, τη στιγμή που τα όνειρά του για επιστροφή στον αγαπημένο του Κορμακίτη, για πρόοδο, ανάπτυξη και ευημερία, άρχιζαν να παίρνουν σάρκα και οστά.
Από την πρώτη μέρα που εκφράστηκε η ιδέα της αναστήλωσης του σχολείου μας και της διεύρυνσής του σε ένα Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνεργασίας, το οποίο θα αγκαλιάζει όλες τις κοινότητες της Κύπρου, ο Τζόζεφ ήταν ανάμεσα στους πρώτους συμπαραστάτες αυτής της προσπάθειας. Με την ίδρυση του Κέντρου, δεν έμεινε μόνο στις ιδέες, αλλά το υποστήριξε έμπρακτα, ανταποκρινόμενος σε κάθε έκκληση προσφοράς και βοήθειας.
Αγαπημένε μας Τζόζεφ, με το σημερινό μας στερνό αντίο, σύσσωμο το Διοικητικό Συμβούλιο του Κέντρου Συνεργασίας Κορμακίτη, καθώς και όλοι οι φίλοι και υποστηρικτές του, σου ανανεώνουμε την υπόσχεσή μας: Όσο ο Θεός μας δίνει δύναμη, θα παραμείνουμε πιστοί στα ιδεώδη και τα ιδανικά που μαζί συστρατευτήκαμε να υπηρετήσουμε. Η μνήμη σου θα μας συνοδεύει νοερά στους κήπους του Κέντρου μας, όπου τα ξύλινα δασικά παγκάκια που εσύ διευθέτησες δεν θα αφήσουν τη μνήμη σου να ξεραθεί.
Αναπαύσου εν ειρήνη, αδελφέ, στα αγαπημένα χώματα του Κορμακίτη, και το όνομά σου θα σιγοψιθυρίζεται παντοτινά από το αεράκι που θα διαπερνά τα φύλλα των δασών της Κύπρου, που τόσο αγάπησες. Καλό ταξίδι στο ΦΩΣ.
