Eerste Hulp Bij Autisme

10/09/2026

Wat als....
Uitstel geen luiheid is

𝐖𝐀𝐓 𝐀𝐋𝐒…

𝐮𝐢𝐭𝐬𝐭𝐞𝐥 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐥𝐮𝐢𝐡𝐞𝐢𝐝 𝐢𝐬?

“Je moet gewoon beginnen.”
Hoe vaak krijgt iemand dat te horen?

Maar wat als 𝐰𝐢𝐥𝐥𝐞𝐧 en 𝐤𝐮𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐧𝐧𝐞𝐧 twee verschillende dingen zijn?

Je weet wat je moet doen.
Je wilt het misschien zelfs graag doen.
Je hebt er tijd voor.

En toch…
komt het niet op gang.

Je blijft ernaar kijken.
Je stelt het nog even uit.
Je doet eerst iets anders.
En ondertussen groeit de stress.

Van buitenaf kan dat eruitzien als luiheid, onwil of gebrek aan motivatie.

Vanbinnen kan er iets heel anders gebeuren.
Misschien is de taak te groot.
Misschien is het onduidelijk waar je moet beginnen.
Misschien zijn er te veel stappen.
Misschien is de hoeveelheid prikkels of verwachtingen al te groot.
Misschien lukt het niet om de eerste stap te vinden.

Uitstel vertelt dus niet automatisch iets over motivatie.

Soms vertelt het iets over opstarten, overzicht, prikkelverwerking of executieve functies.

En dan helpt “je moet gewoon beginnen” meestal niet zo veel.

Misschien is een betere vraag:
“Wat maakt beginnen op dit moment zo moeilijk?”

Want als we het probleem verkeerd benoemen, zoeken we ook op de verkeerde plek naar de oplossing.
Niet alles wat eruitziet als luiheid, is luiheid.

Getriggerd.. in onze opleiding
'𝐚𝐮𝐭𝐢𝐬𝐦𝐞 𝐞𝐧 𝐞𝐱𝐞𝐜𝐮𝐭𝐢𝐞𝐯𝐞 𝐟𝐮𝐧𝐜𝐭𝐢𝐞𝐬' gaan we hier dieper op in'

https://www.autiscoop.be/programma

24/07/2026

𝐈𝐧𝐭𝐞𝐫𝐧𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧𝐚𝐥𝐞 𝐃𝐚𝐠 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐙𝐞𝐥𝐟𝐳𝐨𝐫𝐠

Vandaag is de Internationale Dag van de Zelfzorg.
Misschien is dit een mooi moment om één hardnekkig misverstand los te laten.
𝐙𝐞𝐥𝐟𝐳𝐨𝐫𝐠 𝐢𝐬 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐥𝐮𝐱𝐞....
𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐰𝐞𝐥 𝐞𝐞𝐧 𝐛𝐚𝐬𝐢𝐬𝐯𝐨𝐨𝐫𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞.

En misschien nog belangrijker...
𝐆𝐨𝐞𝐝𝐞 𝐳𝐞𝐥𝐟𝐳𝐨𝐫𝐠 𝐳𝐢𝐞𝐭 𝐞𝐫 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐢𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞𝐞𝐧 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐮𝐢𝐭.

Voor de ene persoon betekent zelfzorg een wandeling maken.
Voor iemand anders betekent het even alleen kunnen zijn.

Voor iemand met autisme kan het betekenen dat prikkels verminderen, voorspelbaarheid creëren of eindelijk de tijd nemen om mentaal tot rust te komen.

Voor iemand met ADHD kan het betekenen dat er net ruimte is om te bewegen, afwisseling te zoeken of een manier te vinden waarop het hoofd weer overzicht krijgt.

Voor iemand met een verstandelijke beperking of een jonge emotionele ontwikkelingsleeftijd kan zelfzorg betekenen dat iemand anders de signalen van overbelasting herkent, veiligheid biedt en helpt om spanning te reguleren.

Want zelfzorg begint niet altijd bij jezelf.

Soms begint zelfzorg bij een ouder die begrijpt.
Bij een partner die rekening houdt met wat jij nodig hebt.
Bij een begeleider die kiest voor co-regulatie in plaats van correctie.
Bij een leerkracht die achter gedrag kijkt en zich afvraagt: "𝐖𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐝𝐞𝐳𝐞 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐨𝐧 𝐧𝐮 𝐧𝐨𝐝𝐢𝐠?"

Misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van vandaag.
Laten we stoppen met zelfzorg te zien als een standaardlijstje met tips.
En laten we beginnen met écht te kijken naar de persoon voor ons.
Want pas wanneer iemand zich veilig voelt, voldoende rust ervaart en de ondersteuning krijgt die aansluit bij zijn of haar behoeften, ontstaat er ruimte om te groeien.

𝐙𝐞𝐥𝐟𝐳𝐨𝐫𝐠 𝐢𝐬 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐥𝐮𝐱𝐞, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐞𝐞𝐧 𝐛𝐚𝐬𝐢𝐬𝐯𝐨𝐨𝐫𝐰𝐚𝐚𝐫𝐝𝐞.
𝐄𝐧 𝐠𝐨𝐞𝐝𝐞 𝐳𝐞𝐥𝐟𝐳𝐨𝐫𝐠 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐧𝐭 𝐚𝐥𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐦𝐞𝐭 𝐝𝐞𝐳𝐞𝐥𝐟𝐝𝐞 𝐯𝐫𝐚𝐚𝐠:
"𝐖𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐝𝐞𝐳𝐞 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐨𝐧 𝐧𝐨𝐝𝐢𝐠 𝐨𝐦 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐢𝐧 𝐛𝐚𝐥𝐚𝐧𝐬 𝐭𝐞 𝐤𝐨𝐦𝐞𝐧?"