08/08/2026
Georges Heylens débute à Anderlecht (matr. 35) en cadets. Ses qualités font de lui un très bon ailier droit mais c’est en reculant dans le jeu qu’il s’installe dans les meilleures équipes de l’école des jeunes. Le joueur est tellement convaincant qu’il ‘saute’ la catégorie juniors pour intégrer la réserve à 16 ans.
Trois ans passent, l’ère ‘Bill’ Gormlie vient de s’achever sur le banc de l’équipe première, celle de l’entraîneur Pierre Sinibaldi va marquer la nouvelle décennie. Le Sporting commence la saison 1960-61 avec, au poste d’arrière droit, sa nouvelle recrue, Laurent Verbiest. Quand l’Ostendais se blesse à l’automne, le coach corse décide de faire appel à Georges Heylens pour le suppléer. Le gamin de Beauvechain effectue ses grands débuts contre l’Antwerp le 27 novembre. Il ne quittera plus le onze, même après le retour aux affaires de Lorenzo-le-Magnifique, que Sinibaldi repositionne avec bonheur en défense centrale.
Durant les années ’60, Anderlecht va asseoir définitivement sa domination sur le football belge en remportant six titres de champion🥇et une Coupe de Belgique🏆, une compétition qui ne fait sa réapparition qu’en 1963. C’est aussi la naissance des grands exploits européens. Le baptême du feu d’Heylens a lieu à Santiago Bernabéu! Les Mauves ramènent de Madrid un nul historique (3-3) puisque les six premières rencontres européennes du club s’étaient soldées par autant de défaites. Trois semaines plus t**d, Jef Jurion se charge des hautes œuvres cinq minutes avant le coup de sifflet final (1-0). Le Real est éliminé de SA Coupe des Champions! Heylens vivra les épopées fantastiques de l’intérieur avec comme point d’orgue la finale de la Coupes des Villes de Foire en avril 1970, malheureusement perdue à Highbury lors d’un match retour où les joueurs d’Arsenal justifieront leur surnom de ‘Gunners’ (3-0, 4-3 au score cumulé).
Pendant les années’ 70, le matricule 35 va se transformer en chasseur de Coupes. La mue se fait en douceur puisque deux sacres viendront tout de même encore garnir l’armoire à trophées en 1972 et 1974. L’arrière droit ne goûtera qu’au premier des deux. Sa carrière se brise en même temps que ses ligaments en finale de Coupe contre le Standard, le 27 mai 1973. Le Sporting est victorieux🏆, Heylens ajoute une dernière ligne à son palmarès, après avoir réalisé le doublé un an auparavant, mais tire un trait sur son métier de footballeur. Malgré une volonté tenace de retrouver la pleine possession de ses moyens, on ne le reverra plus sur les terrains. Son nombre de caps avec la Belgique restera bloqué sur le nombre 67, un total qu’il avait atteint contre la RDA un mois avant cette foutue blessure. En 1975, il rejoint la Royale Union (le nom éphémère de l’Union Saint-Gilloise) pour y devenir entraîneur.
On le verra sur de nombreux bancs, en Belgique et à l’étranger. Ses passages au RFC Seraing (17), où il sera désigné Entraîneur de l’année en 1984, et à Lille, où il attirera Erwin Vandenberg et Philippe Desmet, seront les plus marquants. Il en terminera avec le foot à l’Union Namur (156) aux alentours des 70 ans.
Georges Heylens fête ce 8 août son 85e anniversaire🎂
-------------
Georges Heylens begon zijn carrière in de jeugdopleiding van Anderlecht (stamnummer 35). Dankzij zijn natuurlijke aanleg ontwikkelde hij zich tot een bekwame rechtsbuiten, maar het was pas toen hij een linie zakte, dat hij echt wist door te breken in de jeugdopleiding. Hij maakte zoveel indruk dat hij de juniorenelftal oversloeg en al op zestienjarige leeftijd aansloot bij de reserven.
Drie jaar later kwam er een einde aan het tijdperk van "Bill" Gormlie als hoofdtrainer; het nieuwe decennium zou in het teken staan van coach Pierre Sinibaldi. Sporting begon het seizoen 1960-1961 met een nieuwe aanwinst, Laurent Verbiest, als rechtsachter. Toen de Oostendenaar in de herfst geblesseerd raakte, deed de Corsicaanse trainer een beroep op Georges Heylens om het g*t op te vullen. De jongeling uit Beauvechain maakte op 27 november zijn debuut in het eerste elftal tegen Antwerp. Hij stond zijn basisplaats niet meer af – zelfs niet na de terugkeer van "Lorenzo-le-Magnifique", die door Sinibaldi met succes naar het centrum van de verdediging werd verplaatst.
In de loop van de jaren zestig bevestigde Anderlecht zijn dominantie in het Belgische voetbal met zes landstitels🥇en één bekerzege🏆– een bekercompetitie die pas in 1963 opnieuw werd ingevoerd. Het was ook een tijdperk van grote Europese prestaties. De vuurdoop van Heylens vond plaats in het Santiago Bernabéu! De Mauves sleepten in Madrid een historisch 3-3 gelijkspel uit de brand; een opmerkelijk resultaat, aangezien de club al haar zes eerdere Europese wedstrijden had verloren. Drie weken later deelde Jef Jurion vijf minuten voor het laatste fluitsignaal de beslissende klap uit (1-0). Real Madrid werd uitgeschakeld in HUN Europacup! Heylens maakte deze epische campagnes van dichtbij mee, met als hoogtepunt de finale van de Beker der Jaarbeurssteden in 1970. Die wedstrijd ging uiteindelijk verloren tijdens de terugwedstrijd op Highbury, waar de spelers van Arsenal hun bijnaam "Gunners" alle eer aandeden (3-0, 4-3 over twee wedstrijden).
In de jaren zeventig ontpopte "Stamnummer 35" zich tot een echte bekerploeg. Die overgang verliep soepel, want in 1972 en 1974 werden er nog twee titels aan de prijzenkast toegevoegd. De rechtsachter zou echter slechts de eerste van die twee meemaken; zijn carrière kwam abrupt ten einde – net als zijn gewrichtsbanden – tijdens de bekerfinale tegen Standard op 27 mei 1973. Sporting won de wedstrijd🏆 en Heylens voegde een laatste wapenfeit toe aan zijn palmares – nadat hij het jaar daarvoor de "dubbel" had gepakt – maar hij zag zich gedwongen een punt te zetten achter zijn spelersloopbaan. Ondanks een hardnekkige wens om weer volledig fit te worden, speelde hij nooit meer. Zijn aantal interlands voor België bleef steken op 67; een totaal dat hij bereikte in de wedstrijd tegen Oost-Duitsland, slechts één maand voor die noodlottige blessure. In 1975 ging hij aan de slag bij Royale Union (de tijdelijke naam voor Union Saint-Gilloise) als trainer.
Vervolgens trainde hij tal van ploegen, zowel in binnen- als buitenland. Zijn periodes bij RFC Seraing (17) – waar hij in 1984 werd verkozen tot Trainer van het Jaar – en bij Lille – waar hij Erwin Vandenbergh en Philippe Desmet aantrok – waren het meest opmerkelijk. Uiteindelijk sloot hij zijn voetbalcarrière af bij Union Namur (156) toen hij rond de 70 jaar oud was.
Georges Heylens viert op 8 augustus zijn 85ste verjaardag🎂
