FOOT 100

10/04/2026

Patrick Goots, een waar icoon in Vlaanderen, heeft overal zijn sporen nagelaten. De voormalige goalgetter werd in de bloemetjes gezet voor de wedstrijd tussen Antwerp en Genk, twee van zijn ex-clubs. De anderen? Dessel Sport (stamnummer 606), Lommel (1986), Beerschot (13), Kortrijk (19), Beveren (2300), Turnhout (148), Mechelen (25) en Mol-Wezel (844)… de lijst van ploegen waar Patje 'Boem Boem' Goots het hoge woord voerde is indrukwekkend. Alleen zijn bezoek aan Sint-Truiden (373) was een halve mislukking. Hij scoorde er nochtans 11 doelpunten in de competitie.

De aanvaller stond bekend om de kracht van zijn schot en kon op alle posities de opening vinden. Gekenmerkt door zijn doorzettersstijl en rocker look, had hij de supporters altijd aan zijn kant. Gevierd en gevreesd, was hij het symbool van de 'kleintjes' die de 'groten' van ons voetbal wilden verslaan. Toch had hij graag tot de elite willen behoren, al was het maar voor één seizoen, maar noch Brugge, noch Anderlecht, noch Standard hadden interesse in zijn diensten.

Hij zal altijd dat tikkeltje extra missen op een palmares met titels in alle nationale divisies... behalve in eerste klasse.

⚽ Met zijn 157 doelpunten in de competitie, staat Goots op de zevende plaats van de topscorers in de geschiedenis van het Belgische profvoetbal (sinds 1974). Het is belangrijk om erop te wijzen dat de zes spelers voor hem allemaal veel meer wedstrijden in eerste speelden.

Patrick Goots viert op 10 april zijn 60e verjaardag 🎂

-------------------
Véritable icône en Flandre, Patrick Goots a laissé une trace partout où il est passé. L’ancien buteur vient encore d’être mis à l’honneur avant la rencontre opposant l’Antwerp et Genk, deux de ses anciens clubs. Les autres ? Dessel Sport (matr. 606), Lommel (1986), le Beerschot (13), Courtrai (19), Beveren (2300), Turnhout (148), Malines (25) et Mol-Wezel (844)… la liste des équipes où Patje Boem Boem a fait parler la poudre est longue. Seul son passage à Saint-Trond (373) fut un semi-échec. Il y marqua pourtant 11 buts en championnat.

Réputé pour la puissance de ses tirs, l’attaquant pouvait trouver l’ouverture dans toutes les positions. Caractérisé par son style fonceur et son look de rockeur, il mettait facilement les supporters dans sa poche. Adulé et adoré, il fut le symbole des ‘petits’ désireux de battre les ‘grands’ de notre football. Il aurait pourtant bien voulu faire partie du gratin, ne fut-ce qu’une saison, mais ni Bruges, ni Anderlecht, ni le Standard ne furent intéressés par ses services.

Il lui manquera toujours ce petit plus à un palmarès qui renseigne des titres dans toutes les divisions nationales… sauf en D1.

⚽ Goots se classe à la septième position des meilleurs buteurs de l’histoire du foot professionnel belge (depuis 1974) avec 157 buts. Il est important de préciser que les six joueurs devant lui ont tous joué beaucoup plus de matches en D1.

Patrick Goots fête ce 10 avril ses 60 ans 🎂

10/04/2026

Il est inutile de vous rappeler en long et en large la carrière de Vincent Kompany. Formé au Sporting d’Anderlecht, il y étale très jeune sa classe en équipe première. Surdoué footballistiquement, il est aussi doté d’une intelligence supérieure à la moyenne. Seul son corps commence déjà à le trahir, l’obligeant à ronger son frein à l’infirmerie assez régulièrement.

Après un passage à Hambourg, il signe dans l’un de clubs les plus ambitieux de la planète foot. Manchester City est depuis peu passé dans des mains émiraties qui délient facilement les cordons de la bourse pour acquérir les meilleurs joueurs du monde.
Kompany prouvera rapidement qu’il fait partie de ceux-là.

Avec les Cityzens, il remporte plusieurs fois tous les trophées mis en jeu dans le football anglais. Seule la Champions League se refusera à lui. Le défenseur n’aura remporté qu’une compétition européenne dans sa carrière… la Coupe Intertoto avec le HSV !

Il devient le chouchou des supporters après un but mémorable face à Manchester United en avril 2012, ouvrant de la sorte une voie royale vers le titre. Il remettra le couvert sept années plus t**d d’un tir hors rectangle fabuleux contre Leicester.

Doté d’une résilience à toute épreuve, il se relèvera des nombreuses blessures qui jalonneront son parcours. Ses absences avec les Diables Rouges furent souvent commentées mais il reste une des figures de proue de la génération dorée. Son but contre le Brésil à la Coupe du Monde 2018 restera aussi dans la mémoire collective.

Il finira sa carrière dans le club de son cœur, le Sporting d’Anderlecht, avant d’en être l’entraîneur. Depuis, il prouve qu’il peut devenir un des meilleurs coaches belges de l’histoire. Sera-t-il le deuxième à remporter la Champions League après Raymond Goethals ? Un avenir peut-être pas si lointain pourrait nous le confirmer.

Vincent Kompany souffle ce 10 avril ses 40 bougies 🎂

-------------
Het is niet nodig om u in detail te herinneren aan de carrière van Vincent Kompany. Opgeleid bij Sporting Anderlecht toonde hij al op zeer jonge leeftijd zijn klasse in het eerste elftal. Hij is op voetbalgebied begaafd en bovendien gezegend met een bovengemiddelde intelligentie. Alleen zijn lichaam begint hem al in de steek te laten, waardoor hij regelmatig in de ziekenboeg vertoeft.

Na een periode in Hamburg tekende hij bij één van de meest ambitieuze clubs ter wereld: Manchester City dat net in handen van de Emiraten kwam, en dat zichzelf de middelen geeft om de beste spelers ter wereld aan te trekken. Kompany zal snel bewijzen dat hij één van hen is.

Met de Cityzens won hij meerdere keren alle trofeeën die in het Engelse voetbal te winnen vallen. Alleen de Champions League zal hem niet gunstig gezind zijn. De verdediger zal in zijn carrière slechts één Europese competitie hebben gewonnen... de Intertoto Cup met HSV!

Hij werd de lieveling van de supporters na een memorabel doelpunt tegen Manchester United in april 2012 en opende daarmee de koninklijke weg naar de titel. Hij zal het zeven jaar later opnieuw doen met een fantastisch schot buiten de zestien tegen Leicester.

Gezegend met een onfeilbare veerkracht, zal hij herstellen van de talrijke blessures die zijn voetbalreis hebben gemarkeerd. Er werd vaak gereageerd op zijn afwezigheid bij de Rode Duivels, maar hij blijft een van de leidende figuren van de gouden generatie. Ook zijn doelpunt tegen Brazilië op het WK 2018 zal in het collectieve geheugen blijven.

Hij zal zijn carrière beëindigen bij de club van zijn hart, Sporting Anderlecht, voordat hij er coach wordt. Sindsdien heeft hij bewezen dat hij één van de beste Belgische coaches uit de geschiedenis kan worden. Zal hij de tweede zijn die de Champions League wint, na Raymond Goethals? Een misschien niet zo verre toekomst zou dit voor ons kunnen bevestigen.

Vincent Kompany viert op 10 april zijn 40e verjaardag 🎂

09/04/2026

Didier Frenay a dix ans quand il pousse les portes de la Jeunesse Sportive Vivegnis (matr. 5480). Il y reste cinq saisons avant de traverser Liège du nord au sud pour signer au RFC Serésien (17). Il ne lui faut pas longtemps pour prouver sa valeur. A 17 ans, il montre déjà le bout de son nez en première division. En quatre saisons, il dispute 51 rencontres de championnat. Quand Seraing chute en D2 en mai 1987, le milieu de terrain parvient à décrocher un beau transfert au KSV Cercle Brugge (12) qui vient de clôturer l’ère Georges Leekens.

Frenay trouve son bonheur en Venise du Nord. De 1987 à 1994, il effectue plus de 200 apparitions sous les maillots des Groen en Zwart. Tour à tour, René Taelman, Roland Rotty, Han Grijzenhout et Henk Houwaart lui accordent leur confiance. Le Liégeois termine son passage à Bruges sous les ordres de… Georges Leekens, de retour dans le club de ses débuts comme entraîneur. Frenay ne connaîtra plus jamais une telle productivité en Belgique.

Au Sporting Charleroi (22), il joue à peine un tiers du championnat 94-95. C’est encore pire à l’Eendracht Aalst (90) où il reste seulement cinq mois et ne dispute qu’un seul match! Entre ses deux expériences ratées, le joueur s’était forgé une belle réputation dans le championnat autrichien, à Linz plus précisément. En 1995, il avait même obtenu la nationalité autrichienne.

L’AS Cannes et le SK Vorwärts Steyr, toujours en Autriche sont ses deux dernières aventures à l’étranger. Il reviendra terminer son parcours dans les divisions inférieures de notre pays.

Après sa carrière de joueur, Frenay deviendra un des agents de joueurs les plus réputés de Belgique.

Didier Frenay fête ce 9 avril ses 60 ans 🎂

---------------
Didier Frenay was tien jaar oud toen hij de deuren opende van Jeunesse Sportive Vivegnis (stamnummer 5480). Hij bleef daar vijf seizoenen voordat hij Luik van noord naar zuid doorkruiste om te tekenen bij RFC Serésien (17). Het duurt niet lang voordat hij zijn waarde bewijst. Op 17-jarige leeftijd laat hij al zijn neus zien in de eerste divisie. In vier seizoenen speelde hij 51 kampioenswedstrijden. Toen Seraing in mei 1987 naar D2 viel, wist de middenvelder een mooie transfer binnen te halen naar KSV Cercle Brugge (12), dat net een einde maakte aan het Georges Leekens-tijdperk.

Frenay vindt geluk in het Venise du Nord. Van 1987 tot 1994 speelde hij ruim 200 wedstrijden voor Groen en Zwart. Op hun b***t stelden René Taelman, Roland Rotty, Han Grijzenhout en Henk Houwaart hun vertrouwen in hem. De Luikenaar beëindigt zijn tijd in Brugge onder leiding van… Georges Leekens, terug bij de club waar hij begon als coach. Frenay zal in België nooit meer een dergelijke productiviteit ervaren.

Bij Sporting Charleroi (22) speelde hij amper een derde van het kampioenschap 94-95. Nog erger is het bij Eendracht Aalst (90) waar hij maar vijf maanden blijft en maar één wedstrijd speelt!
Tussen zijn twee mislukte ervaringen had de speler een goede reputatie opgebouwd in het Oostenrijkse kampioenschap, in Linz om precies te zijn. In 1995 verkreeg hij zelfs de Oostenrijkse nationaliteit.

AS Cannes en SK Vorwärts Steyr, nog in Oostenrijk, zijn zijn laatste twee avonturen in het buitenland. Hij zal terugkeren om zijn reis in de lagere delen van ons land te voltooien.

Na zijn spelerscarrière zou Frenay uitgroeien tot een van de meest gerenommeerde spelersmakelaars in België.

Didier Frenay viert op 9 april zijn 60e verjaardag🎂

08/04/2026

🎗 In memoriam Willie Saeren

Nous honorons la mémoire de Willie ‘Willy’ Saeren, né il y a 100 ans, le 8 avril 1926.

Affilié au Royal Cercle Sportif Tongrois (matricule 54 qui devint en 1939 le K Tongersche Sportvereeniging), il fut transféré à 22 ans au RFC Liégeois pour la somme record de 1,2 millions de francs.

Il remporta les deux derniers titres de champion de Belgique des Sang et Marine en 1952 et 1953.

Le défenseur porta le maillot de l’équipe nationale contre les Pays-Bas et face à la France en avril et mai 1952.

Après 12 années dans la Cité Ardente, il retourna dans son Limbourg natal, mais cette-fois-ci au Patria Tongeren (lui porteur du matricule 71).

Foot100 se souvient d’un joueur flamand qui fait toujours partie de la grande histoire du Great Old wallon.

---------------
🎗 In memoriam Willie Saeren

Wij koesteren vandaag de nagedachtenis aan Willie ‘Willy’ Saeren, 100 jaar geleden geboren, op 8 april 1926.

Aangesloten bij Royal Cercle Sportif Tongrois (stamnummer 54 in 1939 omgedoopt tot K Tongersche Sportvereeniging Cercle) maakte hij op 22-jarige leeftijd de overstap naar RFC Liégeois voor het recordbedrag van 1,2 miljoen frank.

Hij won de laatste twee Belgische van de Sang et Marine, in 1952 en 1953.

De verdediger droeg het shirt van het nationale team tegen Nederland en Frankrijk in respectievelijk april en mei 1952.

Na 12 jaar in de Vurige Stede keerde hij terug naar zijn geboortestreek in Limburg, maar dit keer naar Patria Tongeren (stamnummer 71).

Foot100 herdenkt de Vlaming die nog steeds deel uitmaakt van de grote geschiedenis van de Waalse Great Old.

08/04/2026

🎗 In memoriam August Van Steelant

We koesteren vandaag de nagedachtenis aan Carolus Augustus ‘Gust’ Van Steelant, 105 jaar geleden geboren, op 8 april 1921.

Als puur product van Sint-Niklaasche SK (dat in 1951 Koninklijk zou worden) was aanvaller Van Steelant op het einde van de oorlog de ster van de Waaslandse club. Hij speelde slechts twee seizoenen op topniveau, maar dat was genoeg om een solide reputatie op te bouwen.

Trouw aan zijn kleuren, zette hij zijn carrière verder in Divisie 1 (het 2e niveau) en het was toen dat hij werd geselecteerd voor het nationale team! Twaalf keer opgeroepen, speelde hij acht wedstrijden en scoorde drie doelpunten met België.

Van Steelant stierf op 50-jarige leeftijd bij een verkeersongeval.

Foot100 herdenkt de enige Belgische international van stamnummer 221 en één van de zeer zeldzame Rode Duivels die in tweede divisie speelde tijdens zijn interlandcarrière.

---------------
🎗 In memoriam August Van Steelant

Nous honorons la mémoire de Carolus Augustus ’Gust’ Van Steelant, né il y a 105 ans, le 8 avril 1921.

Pur produit du Sint-Niklaasche SK (devenu Royal en 1951), Van Steelant fut l’attaquant vedette du club waaslandien à la sortie de la guerre. Il ne disputa que deux saisons en Division d’Honneur mais ça lui suffit pour se faire une solide réputation.

Fidèle à ses couleurs, il continua son parcours en Division 1 (le 2e échelon) et c’est à ce moment qu’il fut sélectionné en équipe nationale ! Appelé douze fois, il joua huit matchs et marqua trois buts avec la Belgique.

Van Steelant mourut à 50 ans dans un accident de la circulation.

Foot100 a une pensée pour le seul international belge du matricule 221 et l’un des très rares Diables Rouges à ne l’avoir été qu’en deuxième division.

07/04/2026

Avril 1963 en images
April 1963 in beeld

(source/bron: voetbaljaarboek)

05/04/2026

Les inscriptions sont ouvertes ! N’attendez plus pour réserver vos tables

De inschrijvingen zijn geopend! Wacht niet langer om uw tafels te reserveren

04/04/2026

⬛🟨🟥 Op 4 april 1954 luidden de Rode Duivels de lente in!

Van 1946 tot 1964 hielden België en Nederland een traditie in stand die tegenwoordig moeilijk voor te stellen is: elk jaar speelden de twee landen tweemaal tegen elkaar. Er was één uitzondering op deze regel: in 1948 vond er een derde wedstrijd plaats. Nader onderzoek wees uit dat tussen 1950 en 1962 één wedstrijd in de lente en de andere in de herfst werd gespeeld. En om nog preciezer te zijn: tien jaar lang, van 1950 tot 1960, was april het toneel van de Derby der Lage Landen.

Hoewel dit vriendschappelijke wedstrijden waren, werden de toeschouwers verleid door de rivaliteit tussen de twee landen. Het was niet ongebruikelijk om wedstrijden met veel doelpunten te zien, in felbevochten duels. Zo werd België in 1958, en het daaropvolgende jaar, met respectievelijk 2-7 en 9-1 verslagen! België won dan weer in 1950 met 7-2. De prijs voor de meest spectaculaire wedstrijd gaat ongetwijfeld naar de wedstrijd van 25 november 1951, die ons nationale team in Rotterdam met 6-7 won… zeven maanden nadat we, ditmaal in Amsterdam, met 5-4 hadden verloren!

Laten we teruggaan naar april. Om precies te zijn naar 4 april 1954. Bijna 47.000 mensen vulden de tribunes van het Bosuilstadion voor de wedstrijd van het jaar. De Rode Duivels ontvingen hun Europese tegenstanders vaak in het Jubelstadion op de Heizel. Maar wanneer we de Nederlanders verwelkomden, werd Antwerpen opnieuw de hoofdstad van het Belgische voetbal. De wedstrijd begon in een razend tempo voor ons team. De 'Bombardier' Jef Mermans wist in de openingsminuten het net te vinden. Het doelpunt van de aanvoerder gaf zijn teamgenoten een enorme boost aan zelfvertrouwen. België gaf de hele eerste helft een masterclass. Alles was aanwezig: kwaliteit, energie, dominantie… alles behalve doelpunten! Het rustsignaal klonk met een stand van 1-0, ondanks 25 schoten op doel en 13 gewonnen corners.

De mannen van coach 'Duggie' Livingstone uit Schotland hervonden hun scoringsdrift in de tweede helft. Rik Coppens van Beerschot was de held, hij scoorde twee keer en dwong Rinus Terlouw tot een eigen doelpunt. De Nederlanders keerden met een 4-0 nederlaag terug naar huis.

De 78e derby werd gewonnen door België. Er zouden er nog meer dan vijftig volgen. 1976 zou het laatste jaar zijn dat er in april een wedstrijd tussen de Rode Duivels en Oranje plaatsvond.

Op 4 april 1956 overklaste België hun aartsrivaal, tot grote vreugde van de zwart-geel-rode supporters.

(Tickets: Marc Larock)

------------------
⬛🟨🟥 Le 4 avril 1954, les Diables faisaient le printemps !

De 1946 à 1964, la Belgique et les Pays-Bas ont entretenu une tradition difficilement imaginable à notre époque. Chaque année, les deux pays se sont rencontrés à deux reprises. Une exception à cette règle : un troisième duel a eu lieu en 1948. En affinant nos recherches, nous avons remarqué qu’un match avait lieu au printemps et l’autre en automne entre 1950 et 1962. Et pour être encore plus précis, pendant dix ans, de 1950 à 1960, le mois d’avril était le théâtre d’un Derby des Plats Pays.

Même s’il s’agissait de rencontres amicales, la foule se passionnait pour la rivalité qui existait entre les deux nations. Il n’était pas rare de voir des scores fleuves solder des parties de grandes intensités. En 1958 et l’année suivante, les nôtres furent battu 2-7 et 9-1 ! La Belgique l’emporta 7-2 en 1950. La palme du match le plus spectaculaire revient sans discussion à la rencontre du 25 novembre 1951 gagnée par notre équipe nationale à Rotterdam sur le score de 6-7… sept mois après avoir été battue, à Amsterdam cette fois-ci, sur celui de 5-4!

Revenons au mois d’avril. Au 4 avril 1954 exactement. Près de 47.000 personnes remplissent les gradins du Bosuil pour la rencontre de l’année. Les Diables Rouges jouaient déjà au Stade du Centenaire, sur le site du Heysel, pour accueillir leurs adversaires européens. Mais dès que nous recevions les hollandais, c’est Anvers qui redevenait la capitale du football belge. Le match démarre sur les chapeaux de roue pour notre équipe. Le ‘Bombardier’ Jef Mermans trouve l’ouverture dès les premières minutes. Le but du capitaine donne une grande confiance à ses équipiers. La Belgique offre un récital pendant l’entièreté de la première mi-temps. Tout y est, qualité, énergie, domination… tout sauf les buts ! La pause est atteinte sur le score inchangé de 1-0, malgré 25 tirs au but et 13 corners obtenus.

Les hommes du sélectionneur écossais ‘Duggie’ Livingsone retrouvent leur efficacité lors du second acte. C’est le Beerschotman Rik Coppens qui se charge des hautes œuvres en inscrivant deux buts et en forçant Rinus Terlouw à marquer contre son camp. Les Bataves rentreront au pays avec un 4-0 dans les valises.

Le 78e derby est tombé du bon côté. Il y en aura encore plus de cinquante par la suite. L’année 1976 sera la dernière où un match entre les Diables et leurs voisins Oranje se déroulera en avril.

Le 4 avril 1956, la Belgique surclassait son grand rival pour le plus grand bonheur des supporters noir-jaune-rouge.

(Tickets: Marc Larock)

02/04/2026

Logos des clubs belges (Bressoux et RC Malines)

Le membre FOOT 100, Sébastien Hendrick, recherche les logos de tous les clubs affiliés à la RBFA

Nous publierons régulièrement le résultat de sa collection (ici matr. 23 et 24).

Il s’agit de logos officiels et d’autres réalisés pour des occasions spéciales.

Informez-nous si vous en connaissez d'autres : [email protected]" rel="ugc" target="_blank">[email protected]

-------------
Logo's van Belgische clubs (Bressoux en RC Mechelen)

Lid van Foot 100, Sébastien Hendrick, is op zoek naar de logo's van alle clubs aangesloten bij de KBVB.

Geregeld publiceren we de vooruitgang van zijn verzameling (hier stamnummers 23 en 24).

Laat het ons weten indien jullie er anderen kennen: [email protected]" rel="ugc" target="_blank">[email protected]

01/04/2026

📖 Nous vous relayons le message de Bernard Braglia.
''Mon dernier livre est arrivé, il est magnifique et disponible pour tous les passionnés du foot.

Il raconte la vie de Robert Coppee, champion Olympique en 1920 avec les Diables Rouges, champion de Belgique avec l'Union St-gilloise en 1923, désigné par la presse européenne comme le meilleur attaquant du continent. Robert Coppee né à Haine-St-Pierre le 23 avril 1895, s'affiliera en 1908 à l'union, il y sera joueur, entraîneur, Vice président et Administrateur jusqu'en 1963.

Une Star bien avant les joueurs qui ont fait notre bonheur depuis 20, 30, 40 ou 50 ans.

Je reste à votre disposition pour répondre a vos demandes.
Bonne soirée à vous tous
Braglia Bernard''

N'hésitez pas à nous contacter si vous êtes intéressé.

31/03/2026

30/03/2026

⬛🟨🟥Le 30 mars 1983, pour la 50e de Guy Thys, la Belgique brisait enfin le rideau de fer !

Finaliste du dernier Euro et tombeur de l’Argentine de Diego Maradona au Mondial espagnol, la Belgique s’est forgée une solide réputation en ce début des années ’80. Lorsque le sort lui réserve la Suisse, l’Ecosse et la République démocratique allemande (RDA) comme adversaires dans le groupe 1 des qualifications pour l’Euro 84, notre pays ne peut cacher ses ambitions. La présence des Diables en France est un must pour tous les suiveurs du football belge.

Aucune mauvaise surprise n’est venue entacher le début de parcours de l’équipe nationale. Deux matches… deux victoires à domicile face à la Suisse (3-0) et l’Ecosse (3-2). C’est désormais une double confrontation contre la RDA qui attend les Diables Rouges.

Le premier affrontement a lieu à Leipzig. C’est la quatrième fois que la Belgique traverse le ‘rideau de fer’ pour défier l’Allemagne de l’Est. En trois déplacements, les nôtres n’ont pas réussi à repartir à Bruxelles avec la victoire (1 défaite et 2 nuls). Pire, ils n’ont jamais pu inscrire le moindre but. La méfiance est donc de mise au moment du coup d’envoi d’un match toujours particulier au vu des circonstances géopolitiques de l’époque.

75.000 personnes se sont massées dans le Zentralstadion. Ce qui motive l’équipe visitée en début de rencontre. Jacky Munaron doit notamment intervenir sur un coup-franc de Joachim Streich. Après une entame relativement équilibrée, les Diables prennent le dessus. Nos occasions se multiplient mais il faut attendre la 35e minute pour que le ballon termine enfin au fond des filets du longiligne gardien allemand. François Van Der Elst est à la réception d’un centre de Ceulemans et d’une tête plongeante, il inscrit le premier but de la rencontre. Un goal ‘So British’ pour le joueur de West Ham, le seul parmi tous les acteurs à ne pas disputer son championnat national. La deuxième mi-temps ressemble à la première. Les Belges laissent passer l’orage de la reprise avant de crucifier une deuxième fois la défense locale. Erwin Vandenbergh double la mise en milieu de deuxième acte. Les efforts du remuant Joachim Streich sont récompensés dans le dernier quart d’heure pour une réduction du score qui oblige Guy Thys à faire monter au jeu le défenseur de Waterschei, Leo Clijsters qui effectue sa première apparition chez les Diables. Plus rien ne sera marqué, le sélectionneur belge peut célébrer son 50e match à la tête du l’équipe nationale par une victoire (1-2).

Au même moment, l’Ecosse et la Suisse se neutralisent à Glasgow. La France nous tend les bras.

Les Belges termineront le travail en remportant largement leur groupe. Ils effectueront bien le court déplacement dans l’hexagone en juin 1984 comme prévu.

Le 30 mars 1983, la Belgique réalisait un pas de géant vers son troisième tournoi successif en remportant un match avec la maîtrise d’un grand d’Europe.

------------
⬛🟨🟥 Op 30 maart 1983, tijdens de 50e wedstrijd van Guy Thys, brak België eindelijk door het IJzeren Gordijn!

Als finalist van het vorige Europees Kampioenschap en winnaar in het WK in Spanje tegen Diego Maradona's Argentinië, had België begin jaren tachtig een solide reputatie opgebouwd. Toen het lot hen Zwitserland, Schotland en Oost-Duitsland als tegenstanders toebedeelde in Groep 1 van de kwalificaties voor het EK 1984, kon ons land zijn ambities niet verbergen. De aanwezigheid van de Rode Duivels in Frankrijk was een must-see voor alle Belgische voetbalfans.

De start van het nationale team in kwalificaties verliep zonder onaangename verrassingen. Twee wedstrijden... twee thuisoverwinningen tegen Zwitserland (3-0) en Schotland (3-2). Nu wachtte de Rode Duivels een dubbele confrontatie tegen Oost-Duitsland.

De eerste ontmoeting vond plaats in Leipzig. Het was de vierde keer dat België het IJzeren Gordijn trotseerde om Oost-Duitsland uit te dagen. Tijdens de drie voorgaande uitwedstrijden was ons team er niet in geslaagd om met een overwinning naar Brussel terug te keren (1 nederlaag en 2 gelijke spelen). Erger nog, ze scoorden nooit een doelpunt. Voorzichtigheid was daarom geboden bij de aftrap van een wedstrijd die, gezien de geopolitieke omstandigheden, altijd van groot belang is.

75.000 mensen vulden het Zentralstadion. Het motiveerde de thuisploeg bij de start van de wedstrijd. Jacky Munaron moest tussen beide komen bij een vrije trap van Joachim Streich. Na een relatief gelijkwaardig begin namen de Rode Duivels echter de controle over. De kansen stapelden zich op, maar pas in de 35e minuut vond de bal eindelijk het net, voorbij de lange Duitse doelman. François Van Der Elst kopte een voorzet van Ceulemans met een duikende kopbal binnen en maakte zo de openingstreffer van de wedstrijd. Een ‘So British’ doelpunt voor de West Ham-speler, de enige van alle acteurs die niet in zijn nationale competitie speelde. De tweede helft verliep net als de eerste. De Belgen doorstonden de eerste storm voordat ze de thuisverdediging voor de tweede keer afstraften. Erwin Vandenbergh verdubbelde de voorsprong halverwege de tweede helft. De inspanningen van de energieke Joachim Streich werden in het laatste kwartier beloond met een doelpunt dat Guy Thys dwong Waterschei-verdediger Leo Clijsters in te brengen, die hiermee zijn debuut maakte voor de Rode Duivels. Er werden geen verdere doelpunten gescoord en de Belgische bondscoach kon zijn 50e interland vieren met een 1-2 overwinning.

Tegelijkertijd speelden Schotland en Zwitserland gelijk in Glasgow. Frankrijk lonkte.

De Belgen maakten het karwei af door hun groep comfortabel te winnen. Ze maakten inderdaad de korte reis naar Frankrijk in juni 1984, zoals gepland.

Op 30 maart 1983 zette België een grote stap richting zijn derde opeenvolgende toernooi door een wedstrijd te winnen met de kalmte van een Europese grootmacht.