12/11/2025
Kaizen en JAC samen in de bres voor jongeren
Samen bereik je meer. Dit gezegde is zeker van toepassing op de samenwerking tussen Kaizen en ‘Jongerenaanbod CAW Rivierenland’, het JAC. Hulpverlener bij het JAC, Chloé Wautot, vertelt hoe de organisaties de handen in mekaar slaan.
Jongeren helpen om hun draai te vinden, daar draait het om zowel bij Kaizen, als bij het JAC. Waar zitten de verschillen en waar wordt de brug gemaakt tussen beide organisaties ?
“Jongerenaanbod CAW is een eerstelijnsorganisatie voor jongeren tussen 12 en 25 jaar” legt Chloé uit. “Jongeren kunnen bij ons terecht met vragen en problemen. Dat kunnen heel uiteenlopende dingen zijn. Relatieproblemen, seksualiteit, studies, problemen thuis, vragen rond geld en financiële administratie, wonen, enz. Het CAW heeft een permanentieteam dat de aanmeldingen binnenkrijgt en afspraken inplant bij het juiste team/deelwerking, waarvan het JAC een kan zijn. Als JAC organiseren we gesprekken, waarin we informatie bezorgen, advies geven of doorverwijzen, bijvoorbeeld naar een psycholoog.”
Eerste aanspreekpunt
“Wij zijn vooral een eerste aanspreekpunt” gaat Chloé verder. “Jongeren komen rechtstreeks bij ons terecht of bijvoorbeeld via de leerlingenbegeleiding op school. Soms doen ouders beroep op ons, maar daar is het belangrijk dat de jongere er achter staat.
Onze werking is meestal van korte duur, via een aantal gesprekken, maar daarnaast bieden we ook langdurige begeleidingen aan. Dat kan een woonbegeleiding zijn, die hard lijkt op de begeleiding van Kaizen. Het grote verschil met Kaizen is dat wij geen huisvesting bieden. Kaizen heeft een aantal eigen huizen, wij niet.”
Een dak boven je hoofd
“Net rond die problematiek van huisvestiging is de samenwerking met Kaizen ontstaan. Wij krijgen vaak jongeren van 17 tot 20 jaar voor wie thuis wonen moeilijk geworden is. De wachtlijsten voor sociale woningen zijn lang, de privémarkt is peperduur en een kot is ook niet altijd mogelijk. Een dak boven je hoofd vinden is dus geen evidentie. Zo zijn we gaan samenwerken met Kaizen en kunnen we beroep doen op hun huisvesting. Wij hebben extra middelen voor jeugdhulpverlaters, net de jongeren die Kaizen bereikt, zodat de samenwerking voor onze beide organisaties een meerwaarde betekent.”
Duo-begeleiding
“Sommige begeleidingen brengen heel wat vragen mee, waarmee Kaizen al eens bij ons aanklopte. Zo zijn er duo-begeleidingen ontstaan, waarbij een jongere tegelijkertijd door ons en door Kaizen ondersteund wordt op weg naar zelfstandig wonen. We werken dan samen rond de 8 levensdomeinen van het Kompas dat Kaizen gebruikt: netwerk, administratie, mentaal welzijn,… We proberen hier de doelen wat te verdelen. Om de zoveel weken overleggen we. We hebben ook een whatsappgroepje om dingen af te spreken en af te stemmen. Overleg en vertrouwen zijn hier belangrijk.
Het gebeurt ook dat onze begeleidingen elkaar opvolgen. Zo kan het dat een jongere een tijdje in een co-housing van Kaizen woont en dan een sociale woning toegewezen krijgt. Na het verlaten van de voorziening, in dit geval Kaizen, kan het JAC nazorg bieden, zeker omdat wij dat minder intensief doen. Dat is dan ook een geruststelling voor de hulpverleners van Kaizen. Ze weten dat ‘hun’ jongere nog wat opgevolgd zal worden.
Bij het JAC krijgen wij te maken met een hele waaier van vragen en problemen, maar voor de vragen rond wonen zitten we soms wat vast. Kaizen is lange tijd ons ‘poortje’ geweest, maar hun huidige aanmeldstop maakt het niet gemakkelijk. We denken dan samen verder, maar er is sowieso een krapte.”
Dromen
“Soms proberen we ook eens informeel samen te zitten met Kaizen en JAC” vertelt Chloé nog. “Dat creëert een band en zorgt ervoor dat we mekaar beter leren kennen. Zo weten we van mekaar wat voor hulpverleners we zijn. Ook een formele samenkomst is zeker nuttig. Een tijdje geleden hielden we een ‘denkdag’ , waar we stilstonden bij de noden van de jongeren en hoe we hen door samen te werken nog beter konden helpen.
Waar ik van droom, als we het hebben over Kaizen en het JAC? “Dan zou ik willen dat er meer woningen zouden zijn voor al onze jongeren en dat we meer duo-begeleidingen zouden kunnen doen, want die vind ik heel waardevol!”
